วันนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่วันของรอบปี ที่ข้าพเจ้าตื่นมารับแสงอาทิตย์ยามเช้าได้ทันโดยปกติ
แค่การจะตื่นให้ทันรับประทานอาหารเที่ยงนั้น ก็ดูยากเย็นเกินความสามารถของข้าพเจ้าอยู่มากโข
ฉะนั้น วันนี้ จึงขออนุมานเอาเองว่า เป็นวันดี ฤกษ์งามเช่นนี้ก็ควรจะมีอะไรดี ๆ เข้ามาในชีวิตบ้าง
ขณะที่เขียน(พิมพ์)อยู่นี้ นาฬิกาดิจิตอลในเด็สก์ทอป บอกตัวเลขที่ 12.39 PM น่าประหลาดใจ ที่ตื่นมาตั้งนานแล้ว ยังไม่เข้าช่วงบ่ายของวันเลย
ยิ่งเราตื่นเร็ว ก็ได้เห็นอะไรของวันมากขึ้นเท่านั้น
หากแต่ตลอดช่วงเช้าที่ผ่านมานี้ ข้าพเจ้า ยังไม่ได้เห็นอะไรใหม่ ๆ ในชีวิตเลย แม้สักอย่างเดียว
สามเดือนกว่าแล้ว หลังจากข้าพเจ้ารับปริญญาไป หากจะนับเป็นวัน ก็นับได้118วันพอดี
หากถือว่า วันรับพระราชทานปริญญาบัตร เป็นวัน"จบการศึกษาอย่างแท้จริง" ข้าพเจ้าก็ว่างงานเกินหนึ่งร้อยวันเข้าไปแล้ว
หนึ่งร้อยวันที่ผ่านมานี้ ข้าพเจ้าได้อะไรจากชั่วโมงนับพัน วินาทีนับแสนไปบ้าง?
ไม่มีปรนัย
ไม่มีตัวช่วย
ไม่มีแม้คำตอบ
ได้แต่หวังว่า นับจากวันที่ 119 มันจะพาให้ข้าพเจ้าได้พบกับเรื่องใหม่ ๆ ในชีวิตเข้ามาบ้าง
นาฬิกาเดิม บอกเวลาที่ 12.49 PM
อีกแค่ สิบเอ็ดนาที ก็จะเข้าครึ่งหลังของวันแล้ว
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment