ห้องเก่า

ประตูยังเปิด ที่ริมระเบียง ได้ยินเสียง นกที่ร้องขับขาน
นาฬิกาเรือนเก่า ก็ยังเดินไปทุกวัน สิ่งเหล่านั้นมันยังคงเหมือนเดิม

หนังสือที่อ่าน ยังค้างหน้าเก่า รูปของเรา ก็ยังติดบนผนัง
โต๊ะเก้าอี้ที่จัด ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
แต่คนนั่งนั้นมันมีไม่เท่าเดิม

เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ
เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ
ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอ ห่างร้างไป

ในห้อง ๆ เก่า มีความเดียวดาย กับลมหายใจที่สุดเหงา
และแม้ทุกอย่างนั้นยังวางไว้ที่เก่า

ต่างกันตรงที่ฉันเหงาเพียงลำพัง


เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ

เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ

ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอ ห่างร้างไป

แม้แสงจะส่อง ให้เราแสบตา แค่หลับตา เพียงไม่นานก็หายดี

แต่ใจของคน แสบไม่หายสักที จะกี่เดือนหรือกี่ปีก็ต้องทน
จะวันนี้ หรือพรุ่งนี้ก็ต้องทน

...

สิงหาคม 2550

ห้องเก่า

A1 ประตูยังเปิด ที่ริมระเบียง ได้ยินเสียง นกที่ร้องขับขาน

นาฬิกาเรือนเก่า ก็ยังเดินไปทุกวัน สิ่งเหล่านั้นมันยังคงเหมือนเดิม

A2 หนังสือที่อ่าน ยังค้างหน้าเก่า รูปของเรา ก็ยังติดบนผนัง

โต๊ะเก้าอี้ที่จัด ยังเหมือนเดิมทุกอย่างแต่คนนั่งนั้นมันมีไม่เท่าเดิม

H เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ

เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอจากฉันไป

A3 ในห้อง ๆ เก่า มีความเดียวดาย กับลมหายใจที่สุดเหงา

และแม้ทุกอย่างนั้นยังวางไว้ที่เก่า
ต่างกันตรงที่ฉันเหงาเพียงลำพัง

H เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ
เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ
ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอจากฉันไป

(A4 แม้แสงจะส่อง ให้เราแสบตา แค่หลับตา เพียงไม่นานก็หายดี
แต่ใจของคน แสบไม่หายสักที จะกี่เดือนหรือกี่ปีก็ต้องทนจะวันนี้ หรือพรุ่งนี้ก็ต้องทน)