อยากบอกว่าฉันเสียใจ ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดนี้
กับการที่ฉันเสียคน หนึ่งคนที่ช่างแสนดี
เมื่อตอนที่ฉันมีเธอ ไม่อยากจะเจอคอยจะหนี
ไม่เคยมองเห็นความดี รู้สึกทุกทีว่าเธอน่ารำคาญ
และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้า
และเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้น
อยากขอ ให้เธอกลับมาหากัน
แต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...
และเป็นที่ฉันโง่เอง ที่ทำตัวเองให้หลุดหาย
จากคนที่แสนสำคัญ และไม่มีวันจะทดแทนใจ
มีใครที่ได้คบเธอ ก็คงได้เจอความสุขล้น
อย่าทำเป็นเฉยละเลย เหมือนฉันที่เคยทำถึงต้องทุกข์ทน
และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้า
และเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้น
อยากขอ ให้เธอกลับมาหากัน
แต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...
ที่ใครบอกของสำคัญ ต้องสูญเสียมันจึงจะเห็น
และมันคือฉันนั่นเอง เจอะกับตัวเองถึงได้คิดเป็น
ว่าคนที่รักทั้งใจ นั้นอยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมคว้า
แต่ไม่เคยยื่นมือมา จนเธอลับตาเพิ่งจะคว้าไขว่
ยังไงก็คงไม่พบ ยังไงก็คงหมดหวัง
เมื่อคนที่ทำมันพัง นั่นคือตัวเองจะไปโทษใคร
ที่สุดที่เราต้องเสีย ที่สุดที่เคยใฝ่หา
คือคนแค่ปลายหางตา แต่รักษาไว้ไม่ได้
และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้าและเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้นอยากขอ ให้เธอกลับมาหากันแต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...
และเธอก็ควรได้เจอคนที่คู่ควร...
No comments:
Post a Comment