เราก็เป็นเพื่อนกัน คบกันมาตั้งนาน ฉันเรียกเธอนั้นได้ว่าเป็นคนรู้ใจ
แล้วพอมาวันนี้ กลับเป็นฉันเองที่มันเปลี่ยนไป
ความสัมพันธ์หวั่นไหวไม่แน่นอน
เธอก็อาจแปลกใจทำไมฉันเองไม่เป็นเหมือนก่อน
ในสายตาสะท้อน ว่าไม่เหมือนเพื่อนวันวาน
ฉันก็ได้แต่ยิ้มและบอกไม่มีอะไรทั้งนั้น
แต่ความจริงในใจ มันหวั่นไหว
เมื่อคนที่ฉันรัก ก็เห็นกันอยู่ ไม่ใช่คนอื่นไกล ต้องเก็บเอาไว้ ไม่กล้าแสดงให้รู้ตัว
เมื่อคนที่ฉันรัก รักมากที่สุด พอ ๆ กับใจที่กลัว ว่าสักวันถ้าฉันบอก
เปิดเผยที่ซ่อนเอาไว้ มันอาจต้องเสียเธอ...
นับตั้งแต่วันนี้ ฉันคงต้องขอตัวก่อน ให้ฉันกลับไปย้อน กลับไปคิดให้เหมือนเดิม
เธอก็อย่าเปลี่ยนไป ถ้าบางทีที่ฉันเผลอ ก็แค่เพื่อนคนนึงที่ลืมตัว
เมื่อคนที่ฉันรัก ก็เห็นกันอยู่ ไม่ใช่คนอื่นไกล ต้องเก็บเอาไว้ ไม่กล้าแสดงให้รู้ตัว
เมื่อคนที่ฉันรัก รักมากที่สุด พอ ๆ กับใจที่กลัว ว่าสักวันถ้าฉันบอกเปิดเผยที่ซ่อนเอาไว้ มันอาจต้องเสียเธอ...
2546
skip to main |
skip to sidebar
No comments:
Post a Comment