Monday, March 30, 2009

คำที่ค้ำคอ

อยากให้เธอเข้าใจ หากว่าฉันเป็นอะไรแปลกไป
ก็ไม่ต้องสงสัย แค่อาการหวั่นไหวในบางที

อยากจะขอเวลา กลับไปปรับปรุงให้เป็นเหมือนเก่า
กลับไปจุดเดิมของเรา ตรงคำว่าเพื่อนที่แสนดี

อยากจะหนีอะไร ก็หนีมันไป แต่หัวใจไม่อาจซ่อนเร้น
ก็มันยากจริง ๆ อยากจะหนีความจริง ทุกสิ่งที่ฉันนั้นเป็น


เมื่อเรามีคำว่าเพื่อนมาขีดคั่นกลาง และไม่อาจจะข้ามกำแพงได้พ้น
สิ่งเดียวที่ฉันต้องทำกับความสับสน คือเอาเหตุผลมาหักล้างมัน
นั่นก็คือถ้าฉันมันยังคงฝืน ที่สุดก็คงได้คืนแค่คำว่าช้ำ
เมื่อความเป็นจริง เธอคิดไม่เหมือนกัน คำว่าเพื่อนกัน มันยังคงค้ำคอ

No comments: