Colors of the wind

จิตใจคงจะคิดข้าเป็นคนป่า คงผ่านมามากมายและหลายถิ่น
ทุกแดนดินใหญ่ไพศาล แต่แล้วไม่วายแปลกใจ
หากข้านี้เป็นคนป่าไง มีอีกเท่าไรท่านนั้นไม่รู้มากมาย
รู้ไม่จริง

จับจองทุกหนไม่ว่าแห่งใดท่านย่างเหยียบ แผ่นดินนี้นั้นมันง่ายดายจะไขว่คว้า
แต่หินทุก ๆ กองและพฤกษากับผองสัตว์ มีทั้งนามและมีชีวิตแทบทุกสิ่ง
หากเป็นมนุษย์ที่สมดังเหมือนท่านตั้งจิต ต้องมีความคิดในแนวเดียวกันที่รู้
วันไหนท่านพร้อมจะเดินตามในรอยเท้าใหม่ จะพบพานกับสิ่งงดงามไม่อาจเคยเจอ

จากเสียงร้องระงมดังก้องถึงจันทร์ที่ส่องบนโน้น จนแม้เสือน้อยทำไมจึงได้ฉีกยิ้ม
แต่ท่านร้องพร้อมเสียงกังวานจากหุบเขายิ่งใหญ่ และแต่งเติมสีสันในสายลมได้หมดไหม?
โปรดแต่งเติมสีสันอันงดงามแห่งสายลม

ปล่อยใจหลงใหลไปตามความงามทิวสนเถิด กับชิมลิ้มรสผลเบอร์รี่หวานฉ่ำนี้
ความสมบูรณ์เราจะพบมัน ณ ทุกหนแห่ง แหละครั้งนึงไม่เคยมองเห็นว่าสำคัญ
เปรียบพายุฝนและสายชลเป็นดุจญาติสนิท หมู่มวลมิตรนั้นคือวิหคและสัตว์น้ำ
ความสัมพันธ์อันประทับจิตสร้างสิ่งแสนสุข จะหมุนเวียนผ่านจะหมุนไปไร้สุดปลายทาง

หากแม้โค่นต้นไม้ลงก่อนอาจจะไม่รู้เลยว่ามันสูงเพียงใด
แหละคงไร้เสียงครวญครางถึงจันทร์ที่สาดส่องบนโน้น
ถึงสีผิวของคนเราจะเป็นอย่างไร โปรดจงร้องพร้อมเสียงกังวานจากหุบเขายิ่งใหญ่
และแต่งเติมสีสันในสายลมให้สดใส สุดดินแดนแม้นแสนจะไกล
อาจได้ครองไว้หมดเพียงแม้จิตใจนั้น งดงามดังสายลมเพียงอย่างเดียว