I , You and We Life in a day

ถึงคนทางโน้น (จากคนทางนี้) / (เรือ) / พลพล

2010-03-20T13:38:00.001-07:00

ก็ไม่รู้ลืมกันหรือเปล่า คนเดิมคนเก่าคนนี้
อยากจะรู้เรื่องราวที่มีว่าเป็นไง

อยู่ทางโน้นสบายหรือเปล่า ไม่เจอกันนานแค่ไหน
หากมีเรื่องที่ทุกข์ร้อนใจก็แบ่งฉันมา

ฉันรู้ว่าเธอต้องมีบางครั้งที่เหนื่อย
นั่นคือเหตุผลที่มีฉันไง

ไม่ต้องคิดถึงฉัน ถ้างานเธอมันหนัก
เธอมีภาระ ฉันรับรู้และเข้าใจ
แต่เธอต้องคิดถึง ถ้าครั้งนึง เธอต้องการแค่ใคร
สักคนที่พร้อม จะไม่ไปไหน จำเอาไว้ นั่นก็คือฉันเอง

คนทางนี้ยังเป็นเหมือนเก่า แม้เวลายาวนานแค่ไหน
ยังคิดถึงคนเดิมทั้งใจเมื่อเราจาก

อยู่ทางโน้นสบายหรือเปล่า ไม่ต้องส่งข่าวมาหา
เก็บฉันไว้คิดถึงเมื่อเวลา เธอเหงาใจ

ฉันรู้ว่าเธอต้องมีบางครั้งที่เหนื่อย
นั่นคือเหตุผลที่มีฉันไง

ไม่ต้องคิดถึงฉัน ถ้างานเธอมันหนัก
เธอมีภาระ ฉันรับรู้และเข้าใจ
แต่เธอต้องคิดถึง ถ้าครั้งนึง เธอต้องการแค่ใคร
สักคนที่พร้อม จะไม่ไปไหน จำเอาไว้ นั่นก็คือฉันเอง

ไม่ต้องคิดถึงฉัน ถ้างานเธอมันหนัก
เธอมีภาระ ฉันรับรู้และเข้าใจ
แต่เธอต้องคิดถึง ถ้าครั้งนึง เธอต้องการแค่ใคร
สักคนที่พร้อม จะไม่ไปไหน จำเอาไว้ ว่าเธอยังคงมีฉัน

ในแต่ละวัน / Demo 8 / Putt

2010-03-20T13:34:00.002-07:00

A1ในแต่ละวันตื่นนอนขึ้นมา เรื่องที่ฉันไม่เคยลืมเลยสัญญา
แม้ว่าฉันจะต้องลืมตา แต่ฉันไม่เคยลืมเธอนะ

A2 ในแต่ละวันมันมีกี่ชั่วโมง ฉันรับรู้แค่เพียงในใจฉันคง
คิดถึงเธอแค่เพียงครั้งหนึ่ง แต่นานถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง

คิดถึงจัง อยากรู้จัง เธอนั้น..คงคิดถึงกัน

A3 ในแต่ละคืนยืนมองฟ้าไกล เห็นดวงดาวสกาวแวววาวพร่างพราย
ฉันไม่สามารถนับได้หมด เหมือนให้นับรักทั้งหมดคงไม่ไหว

คิดถึงจัง อยากรู้จัง เธอนั้น..คิดถึงกันอยู่บ้างไหม

อาจมีขวากหนามทำเรานั้นแยกห่าง ไม่อาจทำ ให้ใจเราไกลกัน...โว้ โว...

A1

คิดถึงจัง อยากรู้จัง เธอนั้น..คิดถึงกันอยู่ใช่ไหม

คิดถึงจัง หมดทั้งใจ แค่เธอนั้น..คิดถึงกันก็อุ่นใจ

รักไม่ชนะทุกอย่าง

2010-03-20T13:34:00.001-07:00

Untitled/Keng2/(เธอไม่รู้ว่าเธอไม่รัก)

ก็เพิ่งจะรู้ ว่าเราคงมาจนถึงทางตัน
เมื่อเราได้รู้ ว่าเราหมดแรงยื้อมัน

ที่เคยเข้าใจ ว่ารักจะเอาชนะทุกอย่าง
แต่เพิ่งเข้าใจ เมื่อเรามาจนสุดทาง

หรือรักเรายังไม่พอ รักเราคงมีไม่พอ ให้กัน เธอกับฉัน
สองเราไม่เคยจะยอม ทั้งฉันและเธออาจยังไม่พร้อม จะยอมเปลี่ยนมัน

ก่อนเคยเข้าใจ ไม่ว่ายังไง รักนั้นอยู่เหนือทุกอย่าง
ไม่เคยจะมอง ไม่เห็นเป็นไร ปัญหาแค่เราต่างกัน
ไม่เปลี่ยนตัวเองทั้งฉันและเธอ เหมือนเดินกันคนละทาง
แค่คำว่ารักมันคงไม่พอต่อคนสองคน มีต่อกัน

ไม่มีอะไรจะเสีย / Nothing to Lose

2010-03-20T13:31:00.001-07:00

ฉันคนหนึ่งที่มันเคยหัวใจแกร่ง
ทุ่มเท ทุ่มแรง เท่าไร
เมื่อมีรักให้กับใคร ก็ให้ไปทั้งใจ
ยอมเสีย อะไร ได้ทุกอย่าง

และเป็นเธอที่มาทำให้ใจกร่อน
กับสิ่งที่ เธอย้อน คืนมา
บอกฉันว่าไม่รัก เธอพูดว่าไม่รัก
บอกฉันว่าต้องการจากลา

ให้ไปจนไม่มีอะไรจะเสีย
เมื่อมันได้คืนแค่คำว่าเสียใจ
ไม่พอใช่ไหม กับทั้งหัวใจที่ฉันมี
ถามว่ามีอะไรที่พอจะเหลือ
(กับ)เลือดเนื้อที่กำลังตายอย่างนี้
ต้องการบ้างไหม มาเอามันไปก็ดี

ให้ฉันยอมทำอะไรไม่เคยเกี่ยง
ก็หวัง แค่ได้เพียง หัวใจ
แต่ถ้ามันยังไม่พอ ไม่เท่าที่เธอขอ
ก็มาเอาได้เลยลมหายใจ

ให้ไปจนไม่มีอะไรจะเสีย
เมื่อมันได้คืนแค่คำว่าเสียใจ
ไม่พอใช่ไหม กับทั้งหัวใจที่ฉันมี
ถามว่ามีอะไรที่พอจะเหลือ
(กับ)เลือดเนื้อที่กำลังตายอย่างนี้
ต้องการบ้างไหม มาเอามันไปก็ดี

อย่าพูดบางคำที่ทำไม่ได้ / Track 4 (Bruno)

2009-11-09T01:49:00.000-08:00

A1 เธอรู้บ้างหรือเปล่า คำที่พูดไป

จำมันได้หรือเปล่า บอกอะไรไว้

คำที่พูดให้ฟัง ใจความเช่นไร

เนิ่นนานเพียงไหน เขาไม่ลืม

A2 ถ้าไม่เคยรู้สึก ไม่เลยสักคราว

ก็ไม่เห็นต้องแต่ง เติมเป็นเรื่องราว

ทุกคำพูดของเธอ ติดตามเหมือนเงา

อยู่ในใจเขา ไม่เคยจาง

H รู้ไหมภายในใจเขา มันยังมีเรื่องราวให้จำ

หลงเชื่อคำว่าเธอรัก ที่เธอเคยพร่ำมันมา

ถ้าไม่คิดเหมือนคำนั้น ก็อย่าทำมาเป็นสัญญา

เมื่อไม่เคยจะทำ อย่าพูดบางคำออกมา

A3 เขายังคงรู้สึก ติดอยู่ข้างใน

ขังให้เขาต้องอยู่ เหนี่ยวติดกับใจ จนไม่อาจถอน

คำว่ารักของเธอ ตอกย้ำทุกตอน

ยังคงหลอกหลอน ทุกคืนวัน

......

H รู้ไหมภายในใจเขา มันยังมีเรื่องราวให้จำ

หลงเชื่อคำว่าเธอรัก ที่เธอเคยพร่ำมันมา

ถ้าไม่คิดเหมือนคำนั้น ก็อย่าทำมาเป็นสัญญา

เมื่อไม่เคยจะทำ

รู้ไหมภายในใจเขา มันยังมีเรื่องราวให้จำ

หลงเชื่อคำว่าเธอรัก ที่เธอเคยพร่ำมันมา

ถ้าไม่คิดเหมือนคำนั้น ก็อย่าทำมาเป็นสัญญา

เมื่อไม่เคยจะทำ

9.11.09

เรื่องเก่า เศร้าใหม่

2009-10-22T02:38:00.000-07:00

22Oct09/Demo Khun Track 5

A1 และแล้วทุกครั้งก็เป็นอยู่เหมือนเก่า ก็กลายเป็นคนที่เขา ไม่อยากเอาไม่สนใจ
ทั้ง ๆที่รู้ ว่าไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ให้เจ็บบ่อยแค่ไหน ก็ไม่คุ้นเลยสักที

B กลับมาดูหน้าตาตัวเรา ลองจ้องมองในกระจกเงา ว่าฉันคนนี้
มีอะไรที่ไม่เหมือนใคร คนอื่นเขา ก็ไม่รู้ เพราะเท่าที่รู้ ที่ใครเขาต่างมี ฉันก็มี...

H ตลอดเวลา...
ฉันเชื่อมั่นในความรัก แล้วรักนั้นก็หายไป คิดทบทวนว่ามีอะไร ที่ฉันนั้นผิด
ถึงฉันทุ่มให้ความรัก คนที่รักก็ทิ้งไป ฉันไม่เข้าใจ ทำไมต้องช้ำ ทุกครั้ง ร่ำไป

A2 ฉันนั้นก็เห็นคนที่ธรรมดา ก็ยังมีคนที่ฟ้า นั้นส่งมาให้คู่กัน
และฉันที่เหงาเดียวดายอยู่ทุกวัน ไม่เคยเจอคนของฉัน หรือคนนั้นมันไม่มี

B กลับมาดูหน้าตาตัวเรา ลองจ้องมองในกระจกเงา ว่าฉันคนนี้
มีอะไรที่ไม่เหมือนใคร คนอื่นเขา ก็ไม่รู้ เพราะเท่าที่รู้ ที่ใครเขาต่างมี ฉันก็มี...

H ตลอดเวลา...
ฉันเชื่อมั่นในความรัก แล้วรักนั้นก็หายไป คิดทบทวนว่ามีอะไร ที่ฉันนั้นผิด
ถึงฉันทุ่มให้ความรัก คนที่รักก็ทิ้งไป ฉันไม่เข้าใจ ทำไมต้องช้ำ ทุกครั้ง ร่ำไป

อยากเปลี่ยนชีวิตว่างเปล่า ที่ความเหงาร้าวรานกัดกินในใจ
อยากมีคนหนึ่งที่รู้ใจ จะมีไหม...

ฉันเชื่อมั่นในความรัก แล้วรักนั้นก็หายไป คิดทบทวนว่ามีอะไร ที่ฉันนั้นผิด
ถึงฉันทุ่มให้ความรัก คนที่รักก็ทิ้งไป ฉันไม่เข้าใจ ทำไมต้องช้ำ ทุกครั้ง ร่ำไป

ไม่ใช่ครั้งแรก (ก็เจ็บอยู่ดี) / Put One Man 2

2009-10-22T02:36:00.000-07:00

26 Oct 09

A1 เคย ได้ฟังเขาบอกเอาไว้ ครั้งแรกที่ใจสลาย มันคือที่สุด
ฉัน ได้พบได้เจอสิ่งนั้น ถึงรู้ว่าคำพูดนั้น มันยังไม่ถูก

B เมื่อเวลาผ่านไปเนิ่นนาน จนมันได้แล้ว
แต่วันนี้เธอที่ทำ ก็มาซ้ำ ที่มันเป็นแผล

H เจ็บที่สุดยิ่งกว่าที่แล้ว ๆ มา แค่ตอนที่เธอร่ำลา
มันยิ่งกว่าความช้ำทุกครั้งที่จบไป
ใครว่าผ่านครั้งแรกได้แล้ว ก็จะแกร่ง เข้มแข็งและทนไหว
แต่ทำไมครั้งนี้ที่เจอ มันเจ็บ ยิ่งกว่าขาดใจ

A2 เธอ รู้ไหมว่าเธอชนะ ที่ทำลายคนอย่างฉัน ยิ่งกว่าครั้งใด
รัก ครั้งไหนที่มันเจ็บช้ำ หากเทียบที่เธอได้ทำ มันไม่เท่าไหร่

B อาจไม่เป็นครั้งแรกที่เจ็บ มันควรจะชินได้แล้ว
แต่วันนี้ที่เธอทำ ก็มาซ้ำ ที่มันเป็นแผล

H เจ็บที่สุดยิ่งกว่าที่แล้ว ๆ มา แค่ตอนที่เธอร่ำลา
มันยิ่งกว่าความช้ำทุกครั้งที่จบไป
ใครว่าผ่านครั้งแรกได้แล้ว ก็จะแกร่ง เข้มแข็งและทนไหว
แต่ทำไมครั้งนี้ที่เจอ มันเจ็บ ยิ่งกว่าขาดใจ

H เจ็บที่สุดยิ่งกว่าที่แล้ว ๆ มา แค่ตอนที่เธอร่ำลา
มันยิ่งกว่าความช้ำทุกครั้งที่จบไป
ใครว่าผ่านครั้งแรกได้แล้ว ก็จะแกร่ง เข้มแข็งและทนไหว
แต่ทำไมครั้งนี้ที่เจอ มันเจ็บ ยิ่งกว่าขาดใจ

มันเจ็บ แทบทน ไม่ไหว..

Gotta be You !

2009-07-01T13:16:00.000-07:00

Gotta Be
เธอทำให้เช้าวันจันทร์ ที่สุดเซ็ง รู้สึกว่าเหมือนตอนเย็น ในวันศุกร์
จากที่เคยง่วงตอนบ่าย ก็คล้ายว่าโดนปลุก ให้ชื่นบาน Ho Ho…

B ทำให้วันธรรมดา กลายเป็นดูดีทันตา เมื่อมีใครเดินเข้ามา ในหัวใจ

H ก็คงจะเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
บอกเลยว่าเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
ก็ใจมันเห็น ไม่ใช่ภาพเบลอ ว่าคนนั้นคือเธอ

ถ้าหากลมหายใจออก ได้บอกไป ให้เธอเพียงแค่คนเดียว จงรับไป
เมื่อไหร่ที่หายใจเข้า ให้เธอได้เข้าใจ ไม่ใช่ใคร Ho Ho…

B ทำให้วันธรรมดา กลายเป็นดูดีทันตา เมื่อมีใครเดินเข้ามา ในหัวใจ

H ก็คงจะเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
บอกเลยว่าเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
ก็ใจมันเห็น ไม่ใช่ภาพเบลอ ว่าคนนั้นคือเธอ

ตอนเวลาที่รถติด ภาวนาให้มันติด นาน ๆ อีก ให้นานอีก
ถ้าภายในรถคันเดียวกัน มีเธอมาเป็นเพื่อนร่วมทาง ก็คงดี อยากให้นานอีก...

คงไม่มีอะไรให้ซึ้ง แค่ความจริงใจ กลั่นออกมาจากหัวใจ ต้องบอกออกไป

H ว่าคงจะเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
บอกเลยว่าเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
ก็ใจมันเห็น ไม่ใช่ภาพเบลอ ว่าคนนั้นคือเธอ

H ก็คงจะเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
บอกเลยว่าเป็นเธอ เธอ เธอ เธอ
ก็ใจมันเห็น ไม่ใช่ภาพเบลอ ว่าคนนั้นคือเธอ

บอกเลยว่าเป็นเธอ...

1 July 09

A2 ไม่มีเหตุผล ใดหรอกจะบอกไป ไม่อาจจะชี้ว่ามันเกิดได้ไง
แต่ถ้าจะหาตัวการ ว่ามันเป็นเพราะใคร บอกได้เลย Ho Ho….
ไม่ว่าตอนลืมตา ไปจนตอนหลับตา เมื่อตลอดเวลา ไม่ใช่ใคร

เดือดร้อน

2009-06-15T01:56:00.000-07:00

Hook เธอ เธอต้องรับผิดชอบกัน
เธอ เธอต้องรับฉันเข้าไป
เธอ รู้ใช่ไหมว่าใครทำใจฉันสั่นคลอน
เธอ เธอต้องรับผิดชอบกัน
ที่ เข้ามาทำใจฉันอ่อน
ถ้า ไม่อย่างนั้นฉันไม่ยอม

A1 มันมากับลมที่ลอยพัด หรือซัดเข้ามากับทะเล
ความเป็นมามันยังไม่แน่ชัด ที่ชัด ๆ คือซัดใจฉันเซ
มันเป็นอุ่นไอในหน้าหนาว มันเหมือนร่มเงายามฝนเท
มาจากไหน มาจากไหน ฉันไม่ค่อยเข้าใจ Oh my babe.

A2 มันทำให้ใจต้องสับสน ไม่รู้เหตผลมันหายไป
ตะกุกตะกักอึกอักไม่อยู่เฉย ว้าวุ่นมากเลยในหัวใจ
ใจมันก็อยากจะหลีกหนี แต่แพ้ทุกทีสิให้ตาย
ทำยังไง ทำยังไง เมื่อรักษาไม่หาย โปรดเห็นใจ

I can’t hide…..From your sign....มันเกิดขึ้นแล้วทำอย่างไร

Hook เธอ เธอต้องรับผิดชอบกัน
เธอ เธอต้องรับฉันเข้าไป
เธอ รู้ใช่ไหมว่าใครทำใจฉันสั่นคลอน
เธอ เธอต้องรับผิดชอบกัน
ที่ เข้ามาทำใจฉันอ่อน
ถ้า ไม่อย่างนั้นฉันไม่ยอม จะรักให้มันรู้ไป

ใครคนนั้น

2009-06-11T18:54:00.001-07:00

ใครคนนั้น

A1 ตื่นขึ้นมา ที่ต้องสบตา คือนาฬิกาเรือนเก่า
เกลียดเวลาเช้า ที่ความเดียวดาย เข้ามาทักทาย อย่างนี้ทุกวัน
เป็นประจำที่ฉันมันไม่มีใคร

A2 มองปฏิทิน อยู่กับความจริง ที่มันเคยชินและเบื่อ
เมื่อสิ่งที่เหลือ คือความวังเวง พบว่าตัวเอง มันอ้างว้างว่างเปล่า
จนสนิทและคุ้นความเหงา

B ก็อยากมีแค่ใครคนหนึ่ง ซึ่งฉันจะได้หวั่นไหว
มาเปลี่ยนจังหวะหัวใจฉันใหม่ ได้ไหม... Ho Ho

Hook ในวันที่เราสุข มีคนที่ร่วมสุข
หากวันใดเราทุกข์ เขาไม่ทิ้งให้เดียวดาย
เป็นคนที่คอยปลอบ เป็นคนเข้ามากอด
วันใดที่ใจท้อ เขายิ้ม ให้ชื่นใจ
จะเจอเมื่อไร จะมีบ้างไหม... แค่ใครคนนั้น

A3 ตลอดเวลา ไม่ว่าหลับตา หรือตื่นลืมตาเมื่อไหร่
ใจมันก็หาย มันดูลอย ๆ ได้เพียงรอคอย คนที่ไม่มีตัวตน
มีสักคนที่ค้นหาหรือเปล่า

B ก็อยากมีแค่ใครคนหนึ่ง ซึ่งฉันจะได้หวั่นไหว
มาเปลี่ยนจังหวะหัวใจฉันใหม่ ได้ไหม... Ho Ho

Hook ในวันที่เราสุข มีคนที่ร่วมสุข
หากวันใดเราทุกข์เขาไม่ทิ้งให้เดียวดาย
เป็นคนที่คอยปลอบ เป็นคนเข้ามากอด
วันใดที่ใจท้อ เขายิ้ม ให้ชื่นใจ
จะเจอเมื่อไร จะมีบ้างไหม... แค่ใครคนนั้น

Bridge เวลาที่เดินหมุนไป พลิกปฎิทินครั้งใด ไม่รู้ว่าจะเป็นเมื่อไหร่ จะเจอกับใครคนนั้น

Hook ในวันที่เราสุข มีคนที่ร่วมสุข
หากวันใดเราทุกข์ ไม่ทิ้งให้เดียวดาย
เป็นคนที่คอยปลอบ เป็นคนเข้ามากอด
วันใดที่ใจท้อ เขายิ้ม ให้ชื่นใจ
จะเจอเมื่อไร จะมีบ้างไหม... แค่ใครคนนั้น

จบแบบร้าย ๆ

2009-05-09T23:44:00.000-07:00

A1 ไม่จำเป็นต้องพูด เพราะฉันไม่ต้องการฟัง
ไม่ต้องทวนความหลัง เพราะรังแต่เสียเวลา
ไม่ต้องขอคืนดี จบแบบนี้ก็ดีแล้วนี่นา
จบ ๆ ไปซะ จะมัวรักษาน้ำใจทำไม

A2 บอกตรง ๆ ฉันเกลียด พูดได้เลยว่าโกรธ
มันถึงคราวต้องลบ รีบจบปัญหาไว ๆ
เลิกกันไปซะที อยู่อย่างนี้ไม่ได้อะไร
เจ็บคงไม่ตาย อยู่หรือไปคงไม่ต่างกัน

H จากกันด้วยดีคงไม่จำเป็น เมื่อสิ่งที่เห็นและเป็นกันอยู่
เธอกับฉัน มันก็รู้ ว่าเราไม่ควรคู่กัน
จบแบบร้าย ๆ จะดีกว่าไหม ขาดกันไปเลยความสัมพันธ์
จำเอาไว้ เธอกับฉัน เราไม่รู้จักกันตั้งแต่นี้ไป...

A3 ทนทำไมให้เหนื่อย ฟุ่มเฟือยน้ำตาเปล่า ๆ
อยู่คนเดียวอาจเหงา แต่มันก็ไม่ช้ำใจ
คงไม่มีใครต้องการ ให้รักเจือจางจบสิ้นไป
แต่ทนไม่ไหว จากนี้ไปอย่ามองหน้ากัน

H จากกันด้วยดีคงไม่จำเป็น เมื่อสิ่งที่เห็นและเป็นกันอยู่
เธอกับฉัน มันก็รู้ ว่าเราไม่ควรคู่กัน
จบแบบร้าย ๆ จะดีกว่าไหม ขาดกันไปเลยความสัมพันธ์
จำเอาไว้ เธอกับฉัน เราไม่รู้จักกันตั้งแต่นี้ไป...

3ก.ย.50

ความหวังโง่ ๆ

2009-05-09T23:32:00.000-07:00

A1 ก็ไม่รู้ ว่ามันคืออะไร
และทำไม ฉันถึงทำอย่างนี้
คนที่เขารักเรา เราก็ไม่มองสักที
ต่างกับคนที่เค้าไม่รัก เรากลับห่วงหา

A2 หากเพียงคิด แล้วทำได้ดั่งใจ
ไม่ต้องสงสัย คงไม่เสียเวลา
เมื่อยังฝืนรักไป ไม่ได้อะไรขึ้นมา
รักคนที่เขารักเราดีกว่า ถ้ามันอ่อนล้าเกินไป

H แต่ใจเจ้าเอย มันไม่เคยจะเปลี่ยนผัน
มันยัง.คง.หวังโง่ ๆ ต่อไป
เผื่อมีสักวัน เขาคนนั้นอาจจะเปลี่ยนใจ
เคว้งคว้างเรื่อยไป แม้รู้งมงาย ก็ยังหวัง

A3 อยากจะขอ ไม่ต้องรอได้ไหม
หากสงสัย ทำไมฉันโง่อย่างนี้
หากเธอเคยรักใคร ก็คงเข้าใจได้ดี
ตราบยังหายใจ แม้มันริบหรี่ ก็ยินดีจะคอย

....
H แต่ใจเจ้าเอย มันไม่เคยจะเปลี่ยนผัน
มันยัง.คง.หวังโง่ ๆ ต่อไป
เผื่อมีสักวัน เขาคนนั้นอาจจะเปลี่ยนใจ
เคว้งคว้างเรื่อยไป แม้รู้งมงาย ก็ยังหวัง

13ม.ค.51

คนที่ทุกข์กว่า

2009-05-09T23:25:00.000-07:00

ในชีวิตของคนทุกคน ย่อมเจอร้ายและดีปะปน

มีสุขสมก็มีทุกข์ใจกันไป

มีพายุที่ซัดเข้ามา คงไม่ช้าฟ้าคงสดใส

เจอเรื่องร้ายไม่นานก็ผ่านพ้นไป

เพียง.แค่.เรา เปิดใจและยอมรับ

วันนี้เราล้ม ก็พร้อมเผชิญ หากพรุ่งนี้จะมีน้ำตา

ไม่ต่างอะไรกับคนทุกคน ไม่มีใครสุมสมทุกวัน

แม้แต่คนที่มีทุกอย่าง ก็ยังมีวันที่ต้องเสียใจ

เมื่อเรามันเป็นคนเหมือนกัน ไม่ใช่ทุกวันที่เจอเรื่องร้าย

ถ้าเราคิดว่าปัญหาเรายิ่งใหญ่ แค่เรามองออกไป

คนที่ทุกข์กว่าเรามากมาย เขายังอยู่ได้เลย...

เจอปัญหาถาโถมมากมาย โดยที่กลัวรับมันไม่ไหว

ใจสลายและคิดว่าหมดหนทาง

เพียงแค่เราตรองดูให้ดี วันพรุ่งนี้มันต้องมีหวัง

เราทุกคนก็ยังคงหาหนทาง...

เพียง.แค่.เรา เปิดใจและยอมรับ
วันนี้เราล้ม ก็พร้อมเผชิญ หากพรุ่งนี้จะมีน้ำตา

ไม่ต่างอะไรกับคนทุกคน ไม่มีใครสุมสมทุกวัน
แม้แต่คนที่มีทุกอย่าง ก็ยังมีวันที่ต้องเสียใจ
เมื่อเรามันเป็นคนเหมือนกัน ไม่ใช่ทุกวันที่เจอเรื่องร้าย
ถ้าเราคิดว่าปัญหาเรายิ่งใหญ่ แค่เรามองออกไป
คนที่ทุกข์กว่าเรามากมาย เขายังอยู่ได้เลย...

28ม.ค.51

จุมพิต (Kiss Me)

2009-05-09T15:05:00.000-07:00

Kiss me - Sixpence None The Richer

A1 ดาวเดือน ในคืนที่รองเรืองเกลื่อนฟ้า
พร่างพราว แวววาวสกาวเพลินตา
ได้ยิน ข้างในใจเต้นระรัว
พอเธอปรากฏตัวหัวใจมัน ก็ประหม่า

H Oh เพราะเธอ ที่ให้คืนนี้ยิ่งใหญ่
เพราะเธอ พาใจฉันลอยลับลิบไป
เหมือนโลกนี้มีเพียง เราสองที่เคียงข้างกันไม่รู้หน่าย
เต้นรำด้วยเพลงจากหัวใจ...และจุมพิต

A2 ลมโชย ใบไม้ร่วงโรยพริ้วปลิดปลิว
ใจหวิว ไม่รู้ไม่เคยเป็นมาก่อน
เป็นเธอ ที่เข้ามาทำให้หวั่นไหว
ตกในภวังค์จนเคลิ้มไป เกินซุกซ่อน

H Oh เพราะเธอ ที่ให้คืนนี้ยิ่งใหญ่
เพราะเธอ พาใจฉันลอยลับลิบไป
เหมือนโลกนี้มีเพียง เราสองที่เคียงข้างกันไม่รู้หน่าย
เต้นรำด้วยเพลงจากหัวใจ...และจุมพิต

A2 (เงียบงัน มีเพียงเรไรที่ร่ำร้อง
เพียงเรา ในคืนที่แสงจันทร์ส่อง
เต้นรำ ลมโชยกล่อมเป็นเสยงเพลง
เพียงเราเท่านั้นเองตระกองในอ้อมกอด)

H Oh เพราะเธอ ที่ให้คืนนี้ยิ่งใหญ่
เพราะเธอ พาใจฉันลอยลับลิบไป
เหมือนโลกนี้มีเพียง เราสองที่เคียงข้างกันไม่รู้หน่าย
เต้นรำด้วยเพลงจากหัวใจ...และจุมพิต

23.02.09

เหตุใด

2009-05-08T18:30:00.000-07:00

เธอไป ไม่เคยลากันซักคำ ยังจำ ถ้อยคำที่เธอเคยห่วง
ให้มา เต็มใจหนึ่งดวง ก็เลยเฝ้าหวง และยังคิดห่วง เรื่อยมา

แม้คืน และวันจะผ่านพ้นไป หัวใจ ยังคงคิดถึงทุกครา
เรื่องใด ทำเธอจากลา ยังปรารถนา ให้เธอย้อนมา บอกที

เหตุใด.เธอจึง.แปรผัน ถึงต้องตัดความ.สัมพันธ์.อย่างนี้
เป็นที่ฉัน.ทำผิด.เรื่องใดขอให้บอกที
อย่าเมินหมางไปอย่างนี้
หากยังคงมีไมตรี.ต่อกัน

เธอไป ไม่เคยจะทวนย้อนคืน เธอลืม ทุกคำที่เธอเคยฝาก
ฉันเอง อยากจะรู้นัก เหตุใดถึงลืมถ้อยคำจากปาก ง่ายดาย

เหตุใด.เธอจึง.แปรผัน ถึงต้องตัดความ.สัมพันธ์.อย่างนี้
เป็นที่ฉัน.ทำผิด.เรื่องใดขอให้บอกที
อย่าเมินหมางไปอย่างนี้
หากยังคงมีไมตรี.ต่อกัน

ถ้าหากไม่รัก แล้วทำให้รัก ทำไม...

22 ส.ค. 2549

Colors of the wind

2009-05-08T18:12:00.000-07:00

จิตใจคงจะคิดข้าเป็นคนป่า คงผ่านมามากมายและหลายถิ่น
ทุกแดนดินใหญ่ไพศาล แต่แล้วไม่วายแปลกใจ
หากข้านี้เป็นคนป่าไง มีอีกเท่าไรท่านนั้นไม่รู้มากมาย
รู้ไม่จริง

จับจองทุกหนไม่ว่าแห่งใดท่านย่างเหยียบ แผ่นดินนี้นั้นมันง่ายดายจะไขว่คว้า
แต่หินทุก ๆ กองและพฤกษากับผองสัตว์ มีทั้งนามและมีชีวิตแทบทุกสิ่ง
หากเป็นมนุษย์ที่สมดังเหมือนท่านตั้งจิต ต้องมีความคิดในแนวเดียวกันที่รู้
วันไหนท่านพร้อมจะเดินตามในรอยเท้าใหม่ จะพบพานกับสิ่งงดงามไม่อาจเคยเจอ

จากเสียงร้องระงมดังก้องถึงจันทร์ที่ส่องบนโน้น จนแม้เสือน้อยทำไมจึงได้ฉีกยิ้ม
แต่ท่านร้องพร้อมเสียงกังวานจากหุบเขายิ่งใหญ่ และแต่งเติมสีสันในสายลมได้หมดไหม?
โปรดแต่งเติมสีสันอันงดงามแห่งสายลม

ปล่อยใจหลงใหลไปตามความงามทิวสนเถิด กับชิมลิ้มรสผลเบอร์รี่หวานฉ่ำนี้
ความสมบูรณ์เราจะพบมัน ณ ทุกหนแห่ง แหละครั้งนึงไม่เคยมองเห็นว่าสำคัญ
เปรียบพายุฝนและสายชลเป็นดุจญาติสนิท หมู่มวลมิตรนั้นคือวิหคและสัตว์น้ำ
ความสัมพันธ์อันประทับจิตสร้างสิ่งแสนสุข จะหมุนเวียนผ่านจะหมุนไปไร้สุดปลายทาง

หากแม้โค่นต้นไม้ลงก่อนอาจจะไม่รู้เลยว่ามันสูงเพียงใด
แหละคงไร้เสียงครวญครางถึงจันทร์ที่สาดส่องบนโน้น
ถึงสีผิวของคนเราจะเป็นอย่างไร โปรดจงร้องพร้อมเสียงกังวานจากหุบเขายิ่งใหญ่
และแต่งเติมสีสันในสายลมให้สดใส สุดดินแดนแม้นแสนจะไกล
อาจได้ครองไว้หมดเพียงแม้จิตใจนั้น งดงามดังสายลมเพียงอย่างเดียว

Again and again and again

2009-04-27T13:02:00.000-07:00

You took my dignit , you stole my energy
You bited my neck in a little sec then ate my body

You turn me on and on, Like a porny movie's genre
You jerked my world, I've been nudged and learnt, No time concern it's right or wrong

You made my day to be new
You grooved my loft to fulfill
I hate the way I outta say
You push the button Pause then Play

I miss you damn again
I miss you damn again
I crush on you overwhelm

คำที่ค้ำคอ

2009-03-30T13:16:00.000-07:00

อยากให้เธอเข้าใจ หากว่าฉันเป็นอะไรแปลกไป
ก็ไม่ต้องสงสัย แค่อาการหวั่นไหวในบางที

อยากจะขอเวลา กลับไปปรับปรุงให้เป็นเหมือนเก่า
กลับไปจุดเดิมของเรา ตรงคำว่าเพื่อนที่แสนดี

อยากจะหนีอะไร ก็หนีมันไป แต่หัวใจไม่อาจซ่อนเร้น
ก็มันยากจริง ๆ อยากจะหนีความจริง ทุกสิ่งที่ฉันนั้นเป็น

เมื่อเรามีคำว่าเพื่อนมาขีดคั่นกลาง และไม่อาจจะข้ามกำแพงได้พ้น
สิ่งเดียวที่ฉันต้องทำกับความสับสน คือเอาเหตุผลมาหักล้างมัน
นั่นก็คือถ้าฉันมันยังคงฝืน ที่สุดก็คงได้คืนแค่คำว่าช้ำ
เมื่อความเป็นจริง เธอคิดไม่เหมือนกัน คำว่าเพื่อนกัน มันยังคงค้ำคอ

จูบแรก

2009-03-29T16:24:00.001-07:00

ในเวลานั้นฉันยังจำได้ บรรยากาศแบบนี้
วันที่เราได้มาเจอกัน นัดพบกันที่นี่
เพลงเปิดคลอ ให้พอเคลิ้มไป ใจมันสั่นสะท้าน
ท่ามกลางหมู่ดาว ลมหนาวพัดผ่าน ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้

ในคืนนั้นฉันดังฝันไป ยังหยิกที่แก้มหนึ่งครั้ง
ก็เพราะว่ากลัวเหลือเกินว่ามัน เป็นเพียงจินตนาการ
กลิ่นน้ำหอมนั้นช่างเย้ายวน ชวนให้ใจเคลิบเคลิ้ม
และทั้ง ๆ ที่เธอก็คนเดิม แต่คืนนั้นเธอช่างงดงาม

คิดเสียว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น

2009-03-29T15:53:00.000-07:00

A1 ความผิดมันมีเรื่องเดียว ที่ฉันเป็นคนก่อมัน
คือการเป็นคนที่สาน ต่อความสัมพันธ์ของเรา

A2 เจ็บตัวมันไม่เท่าไร แต่เจ็บใจมันเหลือดี
เจ็บช้ำกันมาเต็มที อย่ามีอีกเลยสองเรา

H อยากจะหมุน... ย้อนกลับไปในวันนั้น
แค่วินาทีสั้น ๆ แค่ความคิดเพียงวูบเดียว
อยากขอ ลบล้างมันไปให้หาย ไม่ต้องเหลือแม้เพียงเสี้ยว ของความรัก...
แล้วคิดเสียว่ามัน ไม่เคยเกิดขึ้นเลย...

A3 หากย้อนเวลากลับไป แก้ไขได้ตามต้องการ
สิ่งแรกที่ฉันจะทำ คือไม่ต้องรู้จักกัน

H อยากจะหมุน... ย้อนกลับไปในวันนั้น
แค่วินาทีสั้น ๆ แค่ความคิดเพียงวูบเดียว
อยากขอ ลบล้างมันไปให้หาย ไม่ต้องเหลือแม้เพียงเสี้ยว ของความรัก...
แล้วคิดเสียว่ามัน ไม่เคยเกิดขึ้นเลย...

ให้คิดเสียว่าเรา ไม่เคยได้รักกันเลย...

จบกันด้วยดี ก็เจ็บอยู่ดี

2009-03-27T13:41:00.001-07:00

แม้จบกันไปด้วยดี ก็ยังเจ็บในใจอยู่ดี
ความรู้สึกแบบนี้ ใครไม่เจอคงไม่เข้าใจ

อยู่กันมาตั้งนาน เคยผ่านอะไรมากมาย
จวบจนวันสุดท้าย ที่ต้องยอมทำความเข้าใจ

หากแม้...ฝืนทนเป็นคนกล้ำกลืนอะไรข้างใน
ไม่ช้า...สักวันก็คงจบลง โดยไม่เหลืออะไร
วันนี้...สองเราจึงควรจากกัน ด้วยความเข้าใจ
อย่างน้อย...เมื่อเราได้มองย้อนมา ก็จะรู้รักเราเคยมีค่า...แค่ไหน

จบกันไปด้วยดี บอกให้เธอเจอคนที่ดี
แต่ในใจฉันนี้ มันยังอยากจะเป็นคนนั้น

แต่ความจริงที่รู้ เมื่อมันไม่เป็นอย่างฝัน
ต้องยอมให้เราจากกัน เจ็บแต่ฉันก็พอเข้าใจ

หากแม้...ฝืนทนเป็นคนกล้ำกลืนอะไรข้างใน
ไม่ช้า...สักวันก็คงจบลง โดยไม่เหลืออะไร
วันนี้...สองเราจึงควรจากกัน ด้วยความเข้าใจ
อย่างน้อย...เมื่อเราได้มองย้อนมา ก็จะรู้รักเราเคยมีค่า...แค่ไหน

หวังเพียงแค่บางเวลา เธอนั้นจะมองย้อนมา...ด้วยความสุขใจ

อกซ้ายแนบอกขวา

2009-03-25T14:50:00.000-07:00

A1 วันที่อ่อนล้าและเหนื่อยใจ
อยากจะหลีกหนีความวุ่นวาย
มองไปทางไหนก็มี แต่ความสับสนมากมาย

A2 ยังมีคนนี้ที่ไม่ไกล
ยังอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
จะขอเป็นตัวแทน แบ่งความทุกข์เธอนั้นให้หายไป

ขอเพียง...

H ให้อกข้างซ้ายของเธอ แนบอกข้างขวาของฉัน
แล้วข้อความในใจ จะส่งผ่านไปถึงกัน
ให้แก้มบาง ๆ ของเธอ มาชิดกับไหล่ ของฉัน
(ให้ความอ่อนล้าไถ่ถอน เมื่อเรากอดกัน)

A3 แค่เรื่องเล็กน้อยและง่ายดาย
เพียงแต่ต้องใช้ใจสองใจ
ส่งผ่านกันอย่างนี้ ในนาทีที่เรานั้นแนบกาย

ขอเธอ..

H เอาอกข้างซ้ายของเธอ แนบอกข้างขวาของฉัน

แล้วข้อความในใจ จะส่งผ่านไปถึงกัน

ให้แก้มบาง ๆ ของเธอ มาติดกับไหล่ ของฉัน

(ให้ความสุขรายล้อม เมื่อเรากอดกัน)

ให้ความสุขเธอรายล้อม ในอ้อมกอดฉัน

26 March 09

จม

2009-03-24T15:47:00.000-07:00

A1ไม่ว่าจะมีใครนินทาว่าฉัน โง่งมและไร้เหตุผลสิ้นดี
ทนอยู่ไปทำไมกับคนไม่ดี มันมีแต่ความทุกข์ใจ

A2จะกี่คนที่คอยมาซักมาถาม จะสักกี่ครั้งที่เขาพูดกัน
บอกว่าเธอมีใครนอกไปจากฉัน ไม่รู้ฉันทนได้ไง

Bบอกเลยว่าฉันไม่รู้ บอกเลยว่าไม่สนใจ
ที่ฉันรู้ก็คือ ฉันรักแล้วไม่เดือดร้อนใคร

Hให้ฉันไม่รู้อะไรซะเลย ก็ยังดีกว่าช้ำเพราะรู้ทุกอย่าง
หากว่าการที่เป็นคนฉลาด แล้วมันต้องเจ็บใจ
ปล่อยให้ฉันโง่งมจมในความรัก ฉันไม่ใช้สมองมากกว่าหัวใจ
มันคงดีถ้าฉันจะของมงาย แล้วไม่ต้องเสียใจก็พอ

A3มีบางอย่างที่เราสมควรจะรู้ หากมันทำให้ใจของเรากระจ่าง
แต่สื่งเดียวที่ไม่ขอให้ตาสว่าง ฉันยินดีหลงทางถ้าได้เคียงข้างเธอ

Bบอกเลยว่าฉันไม่รู้ บอกเลยว่าไม่สนใจ
ที่ฉันรู้ก็คือ ฉันรักแล้วไม่เดือดร้อนใคร

Hให้ฉันไม่รู้อะไรซะเลย ก็ยังดีกว่าช้ำเพราะรู้ทุกอย่าง
หากว่าการที่เป็นคนฉลาด แล้วมันต้องเจ็บใจ
ปล่อยให้ฉันโง่งมจมในความรัก ฉันไม่ใช้สมองมากกว่าหัวใจ
มันคงดีถ้าฉันจะของมงาย แล้วไม่ต้องเสียใจก็พอ

2549

อย่างเคย

2009-03-24T15:27:00.000-07:00

ทุก ๆ ครั้งที่ตื่นเช้า ไม่อยากจะลืมตาขึ้นมา
ทั้งที่รู้ว่าได้เวลา ต้องเริ่มต้นชีวิตของวันใหม่
เมื่อภาพเขาก็ยังชัด ชัดเจน ไม่อาจจะหายไป ฉันไม่เคยจะลืม

เดินไปตามถนนเจอผู้คนมากมาย ไม่สน
เพราะว่าทั้งสมองมันยังคิดวกวน แค่ใครคนหนึ่ง
เพราะว่าเราก็เคยรัก และเราก็เคยซึ้ง
จะให้ฉันลืมได้อย่างไร

เธอ เธอจากฉันไป ฉัน ก็ได้แต่เสียใจ

มันควรจะเข้าใจว่ามันจบลงแล้ว
ก็ในเมื่อเขาไป เราควรจะลืมได้แล้ว
ก็ได้แต่ซ่อนตัวเองในห้องเก่า
มองดูภาพเขาที่จากไป
หยิบเอาข้อความที่เคยได้รับ
เปิดอ่านอย่างซ้ำมาซ้ำไป
และก็มาช้ำหัวใจ ลงท้ายก็เสียน้ำตาอย่างเคย

จนถึงค่ำคืนที่สุดเหงา มันควรจะเข้านอน ซักที
แต่ที่ย้ำอยู่ทุกนาที ก็มีแต่เรื่องเขาข้างในใจ
ไม่ว่าลบสักกี่ครั้ง ก็ยัง ไม่อาจจะหายไป ภาพเธอยังหลอกหลอน

เธอ เธอจากฉันไป ฉัน ก็ได้แต่เสียใจ

มันควรจะเข้าใจว่ามันจบลงแล้ว
ก็ในเมื่อเขาไป เราควรจะลืมได้แล้ว
ก็ได้แต่ซ่อนตัวเองในห้องเก่า
มองดูภาพเขาที่จากไป
หยิบเอาข้อความที่เคยได้รับ
เปิดอ่านอย่างซ้ำมาซ้ำไป
และก็มาช้ำหัวใจ ลงท้ายก็เสียน้ำตาอย่างเคย

ก็เป็นอย่างนี้ เหมือนเคย

ประมาณปี46 นานมาก...

รู้...แต่ทำไม่ได้

2009-03-24T14:26:00.000-07:00

A1 ฉันรู้ว่ารักคือความเข้าใจ อะไรที่เป็นฉัน
อะไรเป็นเธอนั้น รับรู้และยอมเปิดใจ

A2 ฉันรู้ว่ารักใช่การครอบครอง จับจองและกักขัง
ไม่ดึงไม่เหนี่ยวรั้ง แค่เดินร่วมทางเคียงข้างกัน

B ฉันเข้าใจ ในบทนิยามต่าง ๆ ที่พูดกัน
เพียงแต่รู้เท่านั้น ในความหมายเหล่านั้น แต่ฉันทำไม่ได้

H รู้ ก็รู้ว่ารักคือความสวยงาม และอยู่ กับมันด้วยความเข้าใจ
แต่แค่รู้ สุดท้ายแล้วมันไม่ช่วยอะไร เมื่อเราทำไม่ได้
เปลี่ยนตัวเองไม่ได้ คงต้องปล่อยมันไป และต้องจบกันไป
ทั้ง ๆ ที่รู้ดี...

A3 ฉันรู้ว่ารักคือการให้ไป โดยไม่ได้คาดหวัง
ไม่ต้องตั้งคำถาม หรือว่าต้องมีเงื่อนไขใด

A4 ฉันรู้ว่ารักคือการไว้ใจ เชื่อในกันและกัน
มั่นคงและผูกพัน และพร้อมเผชิญปัญหาใด

B ,H

อย่างน้อยเราก็มองฟ้าเวลาเดียวกัน

2009-03-11T14:43:00.000-07:00

อย่างน้อย...เราก็มองฟ้า เวลาเดียวกัน
ตราบแสง ดาวนับล้านพัน พร่างพราวแวววาวอย่างสวยงาม
และแม้ เธอจะจากไป อยู่ที่ใดก็ตาม
เมื่อถึง เวลาที่ยาม ตกกลางคืน เธอจงมองออกไป

ท้องฟ้ามีดวงดาว ให้เราแหงนมอง
และแม้ว่าเราจะมองไปไม่พบกัน
แต่ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว ใต้เงาของพระจันทร์
ในคืนเหงา เราจะมองดาว พร้อม ๆ กัน...

และแม้ เราไม่ได้พบ ก็ยังคิดถึง
ที่ฉัน เคยมีช่วงนึง ได้เคยมีเธอผ่านเข้ามา
จะเพราะ เหตุและผลใด ที่ทำเราไกลห่างลับตา
แต่สอง เราจะพร้อมมอง ไปบนฟ้า ในเวลาอ่อนไหว

ท้องฟ้ามีดวงดาว ให้เราแหงนมอง
และแม้ว่าเราจะมองไปไม่พบกัน
แต่ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว ใต้เงาของพระจันทร์
ในคืนเหงา เราจะมองดาว พร้อม ๆ กัน...

และอย่างน้อย เราก็มีฟ้า...ฟ้าเดียวกัน

1 ต.ค. 46

ขอเป็นต่อไปอย่างนี้

2009-03-09T22:38:00.000-07:00

A1ตั้งแต่วันที่พบกัน
ตั้งแต่วันที่พบเธอ
ฉันรู้เสมอว่าเธอไม่เคยสนใจ
เธอก็มองแค่เพื่อนกัน แต่กับฉันมันคิดไกล
มันฝันอะไรไกลเกินจะถอนตัว

A2หากว่าเธอจะสนใจ ว่าทำไมฉันดูแปลก
เปลี่ยนไปเมื่อครั้งที่เราพบกัน
แต่ว่าเธอไม่รู้เลย เธอไม่เคยสงสัยมัน
ก็รู้ว่าฉัน ไม่เคยอยู่ในสายตา

Hแต่จะเป็นอย่างไรก็ตาม
ก็จะเป็นต่อไปอย่างนี้
ถึงแม้ว่าทำได้ดีที่สุดแค่ฝันไป
แต่ก็ยังได้พบเธอ
ยังได้แอบละเมอและเพ้อไป
ได้แอบรักไกล ๆ เป็นคนใกล้ ๆ ของเธอ

A3แต่ถ้าเธอเอ่ยถามกัน หากว่าเธอพอรู้ตัว
ฉันคงจะกลัวไม่กล้าเผยใจ
จะให้บอกว่ารักเธอ มันจะบอกได้ยังไง
ถ้าผลสุดท้าย กลับกลายเป็นเธอหมางเมิน..

Hแต่จะเป็นอะไรก็ตาม
ก็จะเป็นต่อไปอย่างนี้
ถึงแม้ว่าทำได้ดีที่สุดแค่ฝันไป
แต่ก็ยังได้พบเธอ
ยังได้แอบละเมอและเพ้อไป
ได้แอบรักไกล ๆ เป็นคนใกล้ ๆ ของเธอ

แอบรักไกล ๆ เป็นคนใกล้ ๆ ของเธอ...

14.05.05

ไม่ใช่คนอื่นไกล

2009-03-09T22:36:00.000-07:00

เราก็เป็นเพื่อนกัน คบกันมาตั้งนาน ฉันเรียกเธอนั้นได้ว่าเป็นคนรู้ใจ
แล้วพอมาวันนี้ กลับเป็นฉันเองที่มันเปลี่ยนไป
ความสัมพันธ์หวั่นไหวไม่แน่นอน

เธอก็อาจแปลกใจทำไมฉันเองไม่เป็นเหมือนก่อน
ในสายตาสะท้อน ว่าไม่เหมือนเพื่อนวันวาน
ฉันก็ได้แต่ยิ้มและบอกไม่มีอะไรทั้งนั้น
แต่ความจริงในใจ มันหวั่นไหว

เมื่อคนที่ฉันรัก ก็เห็นกันอยู่ ไม่ใช่คนอื่นไกล ต้องเก็บเอาไว้ ไม่กล้าแสดงให้รู้ตัว
เมื่อคนที่ฉันรัก รักมากที่สุด พอ ๆ กับใจที่กลัว ว่าสักวันถ้าฉันบอก
เปิดเผยที่ซ่อนเอาไว้ มันอาจต้องเสียเธอ...

นับตั้งแต่วันนี้ ฉันคงต้องขอตัวก่อน ให้ฉันกลับไปย้อน กลับไปคิดให้เหมือนเดิม
เธอก็อย่าเปลี่ยนไป ถ้าบางทีที่ฉันเผลอ ก็แค่เพื่อนคนนึงที่ลืมตัว

เมื่อคนที่ฉันรัก ก็เห็นกันอยู่ ไม่ใช่คนอื่นไกล ต้องเก็บเอาไว้ ไม่กล้าแสดงให้รู้ตัว
เมื่อคนที่ฉันรัก รักมากที่สุด พอ ๆ กับใจที่กลัว ว่าสักวันถ้าฉันบอกเปิดเผยที่ซ่อนเอาไว้ มันอาจต้องเสียเธอ...

2546

เท่าไหร่ เท่านั้น

2009-03-02T10:31:00.000-08:00

ฉันไม่รู้ว่าตลอดกาล มันนานเท่าไหร่

และไม่รู้ว่าตลอดไป มันคือกี่ปี

ที่ฉันรู้ฉันมั่นใจ ว่าในวันนี้

คือฉันรักทั้งหัวใจ ทั้งหมดที่มี

ฉันไม่สามารถจะวัด ว่ารักเท่าไหร่

แต่ว่าฉันนั้นมั่นใจ ว่าให้เธอเท่านั้น

ฉันไม่รู้ว่ารักเรา จะยาวหรือสั้น

แต่วันนี้ขอยืนยัน จะทำมันให้ดี

อย่าคาดเดา..อะไรที่ไม่เห็น
มันอาจไม่ได้เป็น ไปตามที่คิดได้
ก็คงไม่แน่นอน...อะไรก็ไขว้เขว
ไม่อาจคาดคะเน จะวัดกันอย่างไร

ไม่ใช่แค่รับฟัง บางคำที่บอกไป
มันอาจจะเชื่อไม่ได้ อย่างไรจึงจะรู้
ให้ดูที่ฉันทำ แทนคำพูดเป็นล้าน
ที่บอกจะรักแสนนาน ให้เธอจงเฝ้าดู

...

ฉันไม่รู้ว่าความคิด ใครเขาเป็นเช่นไร
แต่ฉันรู้ข้างใน หัวใจที่ฉันคิด
ฉันไม่รู้ว่าสุดท้าย จะถูกหรือว่าผิด
แต่ให้รู้ทั้งชีวิต จะคิดมีแค่เธอ

ข้อความจากมือที่สอง

2009-02-22T13:18:00.000-08:00

A1 คนนี้ใช่ไหม ตัวละครสำคัญ

ที่มันเป็นตัวการ ให้ฉันและเขาแตกร้าว

คนเขามีเจ้าของ ก็ยังจ้องจะเอา

เคยถามตัวเองรึเปล่า รู้สึกดีไหม

A2 ถ้าไม่เคยละอาย ที่ทำให้ใครร้าวราน

ก็จงกลัวบาปกรรม สักวันเธอต้องชดใช้

เราก็อยู่ของเราดี ๆ ฉันเคยทำเธอตอนไหน

กลับไปเถอะไป ไปอยู่ในที่ของเธอ

H หรือกลัวคนอื่นไม่รู้หรือไง

ว่าไม่มีใครเอา

มีสำนึกบ้างหรือเปล่าที่ทำแบบนี้

ส่องกระจกทุกเช้าทุกวัน

ขอเธอจำมันให้ดี ๆ

ว่าคนที่ไร้ศักดิ์ศรี นั้นยืนตรงหน้าเธอ

A3 นรกขุมไหน จุดหมายที่เธอเลือกลง

หากเธอยังคง อยู่ด้วยการแย่งยื้อ

มือฉันและเขาจับกัน ก็มีกันเพียงสองมือ

ไม่ด้านไปหรือ เป็นมือที่สามเข้ามา

จิตใต้สำนึก เธอมีปัญหาหรือไง

จึงไม่มียางอาย กับการกระทำต่ำช้า

ทำให้ความรักคนต้องพัง ฉันทนจนถึงเวลา

ต้องตาต่อตา ถึงคราวต้องมาตักเตือน

H หรือกลัวคนอื่นไม่รู้หรือไง
ว่าไม่มีใครเอา
มีสำนึกบ้างหรือเปล่าที่ทำแบบนี้
ส่องกระจกทุกเช้าทุกวัน
ขอเธอจำมันให้ดี ๆ
ว่าคนที่ไร้ศักดิ์ศรี นั้นยืนตรงหน้าเธอ

12.08.08

ไม่ได้มีแรงบันดาลใจจากละครเมียหลวงนะ แต่งไว้ก่อนแล้ว ฮ่าๆๆๆ

ไหน?

2009-02-22T12:59:00.000-08:00

มีเพียงความเหงา เข้ามากร้ำกราย

มันคือความโหดร้าย ที่แสนทรมาน

มันเป็นลมหนาว ที่มันพัดผ่าน

จนใจเราสะท้าน ไม่มีทางจางหาย

เหม่อมองฟ้า..ไกลสุดตา

อยากจะขอมีใครมาอยู่กับฉัน

ให้ได้เอนหลัง ซบ เคียงข้างกัน

มันจะมีวันเป็นได้จริงไหม

ยิ่งเราไขว่คว้า หาใครสักคน

เมื่อไม่เจอมันเลยต้องจนใจ

ก็ไหนใครบอกฉันว่ารักล่องลอยในอากาศ

แต่ว่าฉันไม่อาจหาเจอ ทั้งที่หายใจ...

เกินจุดเยือกแข็ง ไม่อาจต้านทาน

จะมีใครยับยั้ง ที่คุมขังหัวใจ

ฤดูที่แห้งแล้ง เมื่อไรจะพ้นผ่าน

จิตใจที่อ้างว้าง จะเยียวยาได้ไหม

เหม่อมองฟ้า..ไกลสุดตา
อยากจะขอมีใครมาอยู่กับฉัน
ให้ได้เอนหลัง ซบ เคียงข้างกัน
มันจะมีวันเป็นได้จริงไหม
ยิ่งเราไขว่คว้า หาใครสักคน
เมื่อไม่เจอมันเลยต้องจนใจ
ก็ไหนใครบอกฉันว่ารักล่องลอยในอากาศ
แต่ว่าฉันไม่อาจหาเจอ ทั้งที่หายใจ...

เปลี่ยนจากร้อน ฝน จนเป็นหนาว

แต่ว่าทุกคราวเรายังคงเดียวดาย

ได้ยินแต่เพียง เสียงสะท้อนในใจ

ว่าทำไมยังหาใครไม่เจอ

อยากจะเพียงขอ แค่ใครสักคน

มาช่วยฉันเติม เต็มใจที่พร่าเบลอ

ไม่รู้หรอกเราจะเจอคนนั้นได้เมื่อไหร่

หรือต้องรอต่อให้ฉันตาย ก็คงไม่เจอ...

หากฉันไม่มีเธอ (If I ain't got you)

2009-02-05T14:00:00.000-08:00

A Womans Worth - Alicia Keys

บางคนต้องการ ที่จะโชคดี ขอแค่ได้มีสิ่งที่ครบครัน
บางคนดิ้นรน อยากเป็นดังหวัง... ต้องการพลังอำนาจเหนือผู้ใด

ฉัน ก็เคยขอ ก็เหมือนหลาย ๆ คน ดิ้นรน ต้องการสิ่งดี ๆ
จน ในวันนึง ฉันรู้ว่าที่มี ไม่มี อะไรที่จริงแท้

บางคนนั้นเฝ้าเรียกร้อง ต้องการขอ ไม่เคยเพียงพอ
แต่ฉันขอเธอเท่านั้นพอ แค่สองเราเท่านั้น(ก็)พอ
บางคนนั้นพร่ำร่ำร้อง เพื่อชีวิต ที่มีเพรียบพร้อม
แต่กับฉันแล้วนั่นมันจอมปลอม หากขาดเธอให้รัก

บางคนต้องการ ที่จะสวยงาม หวังว่าเวลาจะไม่พรากไป
ต้องมีคำหวาน เพื่อแทนคำสัญญาในรักของหัวใจ หรือเป็นดอกไม้นับร้อยให้รู้ว่ารักจริง

แม้ เป็นเจ้าของ โลกนี้ได้ทั้งใบ ก็ยัง ข้องใจ เรื่อยมา
เพราะ มันไม่มี สักคนที่รู้ใจ เข้าใจ ให้เราพึ่งพา

บางคนนั้นเฝ้าเรียกร้อง ต้องการขอ ไม่เคยเพียงพอ
แต่ฉันขอเธอเท่านั้นพอ แค่สองเราเท่านั้น(ก็)พอ
บางคนนั้นพร่ำร่ำร้อง เพื่อชีวิต ที่มีเพรียบพร้อม
กับฉันแล้วนั่นมันจอมปลอม หากขาดเธอให้รัก

รักลับ

2009-02-05T10:55:00.000-08:00

A1 ก็รู้ว่าความลับ เราคงต้องปิดไว้
ไม่ควรเผยถึงความในใจออกไปให้ใครได้รู้

A2 แต่นี่มันความรัก อัดแน่นจนมันจะล้น
ก็จะทำเช่นไร เมื่อเรามันคนที่ทำได้เพียงเฝ้าดู

B ทุก ๆ อย่างต้องปกต้องปิดไว้ ไม่อาจจะบอกเธอไป

ความรักลับ ๆ ของคนใกล้ ที่อยู่ไปอย่างกดดัน

H ถึงจะห่างกันแค่ไม่กี่เซ็นฯ แต่ตัวเองต้องทนกล้ำกลืน
ก็กลัวบอกไปแล้วเธอจะคืน ทุกคำที่ฉันเอ่ย

อาจจะดูว่าเราอยู่ไม่ไกล แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย

ฉันเป็นแค่คนคุ้นเคย ที่ต้องเก็บความลับไม่กล้าเอ่ย

ความในใจของคนใกล้ตัว แต่มันช่างไกลหัวใจ

Wo Ho Wo ....

A3 ช่างยากที่ความรัก ต้องซ่อนเป็นความลับ
อยากจะย้อนเวลาให้เรานั้นกลับไปเป็นเพื่อนคนเดิม

A4 เป็นเพราะเราผูกพัน หรือฉันมันอ่อนไหว
ที่ไม่เคยควบคุมจนมันเผลอใจ ให้คิดมากเกิน

B ทุก ๆ อย่างต้องปกต้องปิดไว้ ไม่อาจจะบอกเธอไป
ความรักลับ ๆ ของคนใกล้ ที่อยู่ไปอย่างกดดัน

H อยากจะทำเหมือนใจอยากให้เป็น แต่ตัวเองต้องทนกล้ำกลืน

ก็กลัวบอกไปแล้วเธอจะคืน ทุกคำที่ฉันเอ่ย
อาจจะดูว่าเราอยู่ไม่ไกล แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย
ฉันเป็นแค่คนคุ้นเคย ที่ต้องเก็บความลับไม่กล้าเอ่ย
ความในใจของคนใกล้ตัว แต่มันช่างไกลหัวใจ

Wo Ho Wo ....

รักษาไม่ได้

2009-02-03T10:43:00.000-08:00

อยากบอกว่าฉันเสียใจ ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดนี้
กับการที่ฉันเสียคน หนึ่งคนที่ช่างแสนดี

เมื่อตอนที่ฉันมีเธอ ไม่อยากจะเจอคอยจะหนี
ไม่เคยมองเห็นความดี รู้สึกทุกทีว่าเธอน่ารำคาญ

และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้า
และเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้น
อยากขอ ให้เธอกลับมาหากัน
แต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...

และเป็นที่ฉันโง่เอง ที่ทำตัวเองให้หลุดหาย
จากคนที่แสนสำคัญ และไม่มีวันจะทดแทนใจ

มีใครที่ได้คบเธอ ก็คงได้เจอความสุขล้น
อย่าทำเป็นเฉยละเลย เหมือนฉันที่เคยทำถึงต้องทุกข์ทน

และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้า
และเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้น
อยากขอ ให้เธอกลับมาหากัน
แต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...

ที่ใครบอกของสำคัญ ต้องสูญเสียมันจึงจะเห็น
และมันคือฉันนั่นเอง เจอะกับตัวเองถึงได้คิดเป็น

ว่าคนที่รักทั้งใจ นั้นอยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมคว้า
แต่ไม่เคยยื่นมือมา จนเธอลับตาเพิ่งจะคว้าไขว่

ยังไงก็คงไม่พบ ยังไงก็คงหมดหวัง
เมื่อคนที่ทำมันพัง นั่นคือตัวเองจะไปโทษใคร
ที่สุดที่เราต้องเสีย ที่สุดที่เคยใฝ่หา
คือคนแค่ปลายหางตา แต่รักษาไว้ไม่ได้

และฉัน คงทำได้เพียงแค่เศร้าและเฝ้าคิดถึงอดีตที่ผ่านมานั้นอยากขอ ให้เธอกลับมาหากันแต่ฉันรู้ว่าคงไม่มีวัน เพราะฉันมันไม่มีค่าที่จะคู่ควร...

และเธอก็ควรได้เจอคนที่คู่ควร...

เกลียด

2009-02-01T14:04:00.000-08:00

ฉัน เกลียดเธอ ที่ทำให้รักแล้วทิ้งไป

ฉัน เกลียดใคร คนนั้นที่เธอเลือกกัน

ฉัน เกลียดความจริง สิ่งที่เกินรับมัน

ฉัน เกลียดทุกคืนวัน ที่ฉันต้องจำต้องเจอ

แต่มีสิ่งที่หนึ่งที่ฉัน เกลียดมันจนทนไม่ไหว

มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉัน ไม่สามารถให้อภัย...

เกลียด เกลียดที่หัวใจมันเอาแต่คอยเพ้อ

เกลียด เกลียดที่ภาพเธอ จะทำยังไงก็ลืมไม่ลง

เกลียด เกลียดที่ฉันเองยังรอ ยังฝัน และยังลุ่มหลง

เกลียด เกลียดที่รักยังมั่นคงอยู่อย่างนี้ ไม่รู้ทำไม...

ฉัน เกลียดตัวเอง ที่มันอ่อนแอซะเหลือเกิน

ฉัน ต้องเผชิญ กับความทรงจำหวั่นไหว

ฉัน อยากเป็นเธอ ให้ได้สักครึ่งของหัวใจ

ฉัน คงลืมใคร ง่ายดายอย่างเธอนั้นทำ...

แต่มีสิ่งที่หนึ่งที่ฉัน เกลียดมันจนทนไม่ไหว
มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉัน ไม่สามารถให้อภัย...

เกลียด เกลียดที่หัวใจมันเอาแต่คอยเพ้อ
เกลียด เกลียดที่ภาพเธอ จะทำยังไงก็ลืมไม่ลง
เกลียด เกลียดที่ฉันเองยังรอ ยังฝัน และยังลุ่มหลง
เกลียด เกลียดที่รักยังมั่นคงอยู่อย่างนี้ ไม่รู้ทำไม...

ไม่รู้เมื่อไรจะลืม...

ขอโทษ

2009-02-01T13:58:00.000-08:00

ฉันหวังเอาไว้ว่ามันจะดี
ยอมทุ่มเทไปหมดที่มี
จนวันนี้เพิ่งรู้ว่ามันมากไป

ฉันเสียใจที่เคยโกรธเธอ
ทุก ๆ ครั้งที่เราเจอะเจอ
ที่เป็นเสมอคือคอยทำตัวน้อยใจ

เพราะว่าต้องการ อยากให้เธอให้ฉัน
เท่ากับที่ฉันทำ ฉันมันคงคาดหวังมันมากไป

อยากบอกเธอ เสียใจจริง ๆ ที่มันเป็นแบบนี้
ทั้ง ๆ ที่รู้มากเกินพอดี เรามันคิดมากไป
อยากวอนเธอ ช่วยเป็นเหมือนเก่า อภัยฉันได้ไหม
ต่อแต่นี้ไป ตั้งแต่นี้ไป จะทำให้มันพอดี

ฉันรู้ว่าเธอยังคงโกรธฉัน
คงมีวันที่เบื่อหน้ากัน
คงรำคาญที่เป็นอย่างนี้

รู้ไหมว่าฉันก็เบื่อเหมือนกัน
อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองซักวัน
ฉันก็รำคาญที่ฉันเป็นแบบนี้

ทำอย่างไร ให้เธอหายโกรธ ยอมยกโทษให้ฉัน
อยากจะขอกัน และจะให้กัน ด้วยรักที่มันพอดี

18 DEC 08 T_T

คนอกหักทั่วไป

2009-02-01T13:55:00.000-08:00

A1 อยู่ในรถ เปิดวิทยุ หรือซีดีอะไร
ฟังเพลงไหน ช้ำ ๆ เหงา ๆ ก็ทำเอาเศร้าจับใจ

A2 ไปดูหนัง ให้หายคิดถึง เพื่อเป็นที่พึ่งทางใจ
ก็ไม่พ้น ทนดูไม่ไหว เมื่อต้องดูมันโดยลำพัง

B แม้อาหารที่ทานประจำ ฝืนสักคำยังไม่ไหว
ไม่เคยนับว่าคืนที่เท่าไหร่ ที่นอนหลับไป พร้อมกับน้ำตา

H มันเสียการทรงตัว และหัวใจยังไม่ชิน
เรื่องร้ายกลายเป็นเรื่องจริง มันยิ้มไม่ง่ายดั่งใจ
เมื่อเสียใครสักคน ที่เป็นคนที่รักทั้งหัวใจ
แต่เสียแล้วก็เสียไป ฉันคงต้องทนให้ไหว
ใจหนอใจได้แต่ยอมจำนน เป็นคนอกหักทั่วไป

A3 เฝ้าครุ่นคิด ถึงเรื่องซ้ำ ๆ ว่าฉันทำอะไร
และทำไม เรื่องเธอกับฉัน มันดูสั้นเกินไป

A4 ได้แต่ถาม ทั้ง ๆ ที่รู้ ว่ามันไม่ได้อะไร
เมื่อตัวฉัน ก็เท่าที่รู้ คือคนอกหักทั่วไป

B ภาพสะท้อนที่กระจกเงา คือฉันคนเดิมใช่ไหม
แต่สิ่งที่เห็นว่ามันหายไป ก็คือจิตใจ มันไม่มีชิ้นดี

H มันเสียการทรงตัว และหัวใจยังไม่ชิน
เรื่องร้ายกลายเป็นเรื่องจริง มันยิ้มไม่ง่ายดั่งใจ
แค่เสียใครสักคน แต่เป็นคนที่รักทั้งหัวใจ
แต่เสียแล้วก็เสียไป ฉันคงต้องทนให้ไหว
ใจหนอใจได้แต่ยอมจำนน...

H เป็นคนที่เสียการทรงตัว และหัวใจยังไม่ชิน
(กับ)เรื่องร้าย(ที่)กลายเป็นเรื่องจริง ฝืนยิ้มไม่ง่ายดั่งใจ
แค่เสียใครสักคน แต่เป็นคนที่รักทั้งหัวใจ
แต่เสียแล้วก็เสียไป ฉันคงต้องทนให้ไหว
ใจหนอใจได้แต่ยอมจำนน เป็นคนอกหักทั่วไป

"รอเธอกลับมา".... เพลงน่ารัก...แต่เศร้าจับใจ

2008-11-20T14:16:00.000-08:00

เพลงของเธอ ที่กรอกหูทุกวัน

ร้านที่เรา นั่งทานเมื่อก่อน

ทีวีที่เรา แย่งกันดูก่อนนอน

ละครที่เธอนั้นอิน

รถที่เธอฝากแผลให้มัน

ต้นไม้ที่เรานั้นช่วยกันปลูก

ทะเลาะเมื่อไร ไม่ว่าใครถูก

แต่ทุกครั้งต้องยอมแต่เธอ

ผ่านไปแล้ว มันผ่านไปแล้ว

นานมาแล้ว เรื่องราวเหล่านั้น

แต่ทำไมไม่ลืมสักวัน

ยังเหมือนว่าเธออยู่ข้างกาย

ลมผ่านพริ้ว หน้าหนาวมาเยือน

เตือนให้ใจวังเวงชอบกล

เมื่อหนาวทีไร เคยมีเธอทั้งคน

จนวันนี้ไม่มีเธอแล้ว

ผ่านไปแล้ว มันผ่านไปแล้ว
นานมาแล้ว เรื่องราวเหล่านั้น
แต่ทำไมไม่ลืมสักวัน
ยังเหมือนว่าเธออยู่ข้างกาย

เพลงของเธอ ที่ฉันรำคาญ

แต่ยังเปิดมัน วนเวียนเรื่อยไป

หนังสือที่เธอ อ่านค้างไว้หน้าใด

ยังเก็บเอาไว้อย่างนั้น

เผื่อเธอจะกลับมาสักวัน

ให้รู้ว่ามันยังเหมือนเดิม...

คิดถึงและอยากวอนขอ...ให้เธอกลับมา

ความคาดหวัง

2008-11-20T14:07:00.000-08:00

สิ่งที่มาพร้อมกับความรัก

ที่ในใจคนเราต้องมี

ห้ามมันไม่ได้สักที

ที่เรียกว่าความคาดหวัง

เป็นตัวการทำคนร้อนรน

หลุดไม่พ้นมันก็ทรมาน

เขาไม่เป็นเหมือนใจต้องการ

จะไปบังคับใจกันได้ไง

เมื่อเราไปรัก ก็หวังให้เขารักตอบ

อะไรที่ชอบ เราก็หวังให้เขาชอบใจ

แต่ความเป็นจริง คำว่ารัก มันเป็นอย่างนั้นไหม

เมื่อมันไม่ได้ดังใจ จะไปโทษใคร ที่ผิดหวัง...

หากเราลองแยกเรื่องความรัก

ออกจากความคาดหวังในใจ

เราคงได้เห็นอะไร

ที่มันเป็นความหมายจริง ๆ

จุดที่คนเริ่มต้นมีรัก

คืออยากทำให้ใครด้วยใจจริง

แต่พอทำไปแล้วบางสิ่ง

ก็ทิ้งจุดประสงค์นั้นหายไป

เมื่อเราไปรัก ก็หวังให้เขารักตอบ
อะไรที่ชอบ เราก็หวังให้เขาชอบใจ
แต่ความเป็นจริง คำว่ารัก มันเป็นอย่างนั้นไหม
เมื่อมันไม่ได้ดังใจ จะไปโทษใคร ที่ผิดหวัง...

น้ำแข็งกับนาฬิกาทราย

2008-11-20T14:01:00.000-08:00

A1 เคยคิดเอาไว้
หากเราพยายามเข้าไว้
มันต้องมีวันใด
สิ่งที่หวังก็จะได้มา

แต่ความอดทน
ดั่งขวดทรายเป็นนาฬิกา
เมื่อเม็ดทรายร่วงลา
ก็คือหมดเวลาซักที

B แม้ว่าเราเทรักให้ไป แต่เธอไม่เคยรู้สึก
ก็ได้แต่หวังลึก ๆ ถ้ารักซึมลึก จะกร่อนใจเธอได้

H เฝ้ารอสักวันใจเธอละลาย แต่กลับเป็นฉันที่ใจสลาย
เหมือนนาฬิกาทราย หมดเวลาไม่เหลือเรี่ยวแรง
อดทนรอให้เรารักกัน แต่ใจเธอนั้นเป็นดังน้ำแข็ง
ต่อให้รักให้ลงแรง แต่กำแพงน้ำแข็งก็ไม่ละลาย

A2 เคยหวังเอาไว้
ว่าน้ำแข็งละลายลงสักวัน
จนเวลาพ้นผ่าน
มันก็นานไม่รู้เท่าไหร่
ทรายเม็ดสุดท้าย
มันร่วงหล่นไม่เหลืออะไร
แต่ว่าเราไม่ใช่
คนที่กร่อนใจของเธอ

B แม้ว่าเราเทรักให้ไป แต่เธอไม่เคยรู้สึก
ก็ได้แต่หวังลึก ๆ ถ้ารักซึมลึก จะกร่อนใจเธอได้

H เฝ้ารอสักวันใจเธอละลาย แต่กลับเป็นฉันที่ใจสลาย
เหมือนนาฬิกาทราย หมดเวลาไม่เหลือเรี่ยวแรง
อดทนรอให้เรารักกัน แต่ใจเธอนั้นเป็นดังน้ำแข็ง
ต่อให้รักให้ลงแรง แต่กำแพงน้ำแข็งก็ไม่ละลาย

จนในวันนี้ มันหมดเวลา...

พลาด

2008-11-20T13:57:00.000-08:00

A1 ฉันมันผิดเองไม่ควรหลุดคำนั้นเลย
ความผิดฉันเองที่เอ่ยไปในวันนั้น
ฉันกลัวมันไม่เหมือนเดิม
เหมือนเดินคนละเส้นทาง
ถ้าเรานั้นต่าง คิดไม่ตรงกันสักนิดเลย

H เมื่อตัวฉันพลาด ไปบอกรักเธอ
และไม่รู้ว่าเธอนั้นคิดอย่างไร
เพื่อนคนนี้...มันเผลอไปจะเปลี่ยนไปยังไง
เมื่อรู้แค่มันคงไม่เหมือนเดิม

A2 เธอคงแปลกใจ เมื่อได้ยินคำที่เอ่ย
ไม่เป็นอย่างเคยความเป็นฉันในวันนี้
หัวใจฉันมันไหวไป ห้ามใจได้ก็คงดี
แต่ฉันไม่มีวิธีที่จะฝืนใจ

H เมื่อตัวฉันพลาด ไปบอกรักเธอ
และไม่รู้ว่าเธอนั้นคิดอย่างไร
เพื่อนคนนี้...มันเผลอไปจะเปลี่ยนไปยังไง
เมื่อรู้แค่มันคงไม่เหมือนเดิม

เพลงนอยด์ ๆ ของคนที่เพิ่งบอกรักเพื่อน...ว่าคิดเกินเพื่อน

เวลาไม่ช่วยอะไร...เพลงของคนหลอกตัวเอง

2008-11-20T13:47:00.000-08:00

http://www.imeem.com/itistist/music/9cbS9t90/tist_mp3/

คนที่เรามองอยู่ เราไม่เคยรู้จัก

ไม่มีเหตุผลต้องเข้าไปทัก

ทำเฉย ๆ ไป ไม่ต้องคิดอะไรมาก

แค่คนหนึ่งคน ที่เราเคยรัก

ก็แค่นั้นเอง ไม่สำคัญเท่าไหร่

แต่ความจริงแล้ว มันตรงข้ามกัน

เมื่อเขาเคยรักเรา แต่เรายังรักเขาอยู่

มันก็รู้ ว่ามันควรจบไป

ไม่ต้องไปแคร์ แม้เพียงจะสนใจ

อย่าให้เขารู้ ว่าเรายังหวั่นไหว

ก็แค่นั้นเอง มันเรื่องธรรมดา

แต่ความจริงแล้วเรากลับทนไม่ไหว

มันทำให้รู้ ว่าเวลามันไม่ช่วยอะไร

นานแค่ไหนมันก็ยังคงเหมือน

เหมือนเดิม

วันนี้ที่เรามาพบกัน

ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ควรจะลืมได้แล้ว

จบเสียที เป็นอย่างนี้มันมีแต่ทำร้าย

แต่มันก็เหมือนเดิม เวลาไม่เคยช่วยอะไร

ก็แค่นั้นเอง มันก็ง่ายจะตาย
แต่ความจริงแล้วเรากลับทนไม่ไหว

มันทำให้รู้ ว่าเวลามันไม่ช่วยอะไร
นานแค่ไหนมันก็ยังคงเหมือน
เหมือนเดิม
วันนี้ที่เรามาพบกัน
ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ควรจะลืมได้แล้ว
จบเสียที เป็นอย่างนี้มันมีแต่ทำร้าย
แต่มันก็เหมือนเดิม เวลาไม่เคยช่วยอะไร

คนเพียงคนเดียว

2008-11-19T08:42:00.001-08:00

คนเพียงคนเดียว ที่ทำใจฉันเต้นรัว
จนมันลืมตัว ไม่รู้คืนรู้วัน
แค่สบตาไกลๆ ก็ใจสั่น
แค่แอบมองไกล ๆ ก็ไหวหวั่น
ทั้งที่ไม่เป็นกับใคร

ใจเพียงดวงเดียว
แต่คุมมันไม่ได้
คอยจะลอยไป หาใครสักคน
เก็บมานาน จวนจะล้น จนมันเอ่อ
ซึ่งตัวการทั้งหมดนั้น ก็คือเธอ
แค่เพียงเธอผู้เดียว

หากเด็ดดอกไม้ อาจทำให้สั่นหวั่นไหวไปทั้งดาว
เธอรู้หรือเปล่า ตอนนี้ฉันสั่นสะท้านไปทั้งใจ
แค่ปลายหางตาของเธอที่เธอปรายมาฉันจำไว้
มันคือเหตุผลที่แสนยิ่งใหญ่
คือความหมายที่ฉันมีไว้ให้เธอคนเดียว

วันเพียงวันเดียว ที่เราไม่ได้เจอ
ใจมันละเมอ เพ้อไปทั้งวัน
ซึ่งเธอเองไม่เคยรู้ ที่พ้นผ่าน
มีแต่เราที่รับรู้ ความลับนั่น
วันนี้ต้องการบอกเธอ

หากเด็ดดอกไม้ อาจทำให้สั่นหวั่นไหวไปทั้งดาว
เธอรู้หรือเปล่า ตอนนี้ฉันสั่นสะท้านไปทั้งใจ
แค่ปลายหางตาของเธอที่เธอปรายมาฉันจำไว้
มันคือเหตุผลที่แสนยิ่งใหญ่
คือความหมายที่ฉันมีไว้ให้เธอคนเดียว

ต้องมนต์

2008-07-21T13:31:00.000-07:00

A1 แค่เพียง เธอหันมา สบตาสักครั้งหนึ่ง
ฉันถึง ตกในภวังค์ เธอทำเอาหวั่นไหว

โอ้ใจเอยไม่เคยใจอ่อน
ต้องเดือดร้อนหาทางไม่เจอ
ตกเป็นรองหัวใจของเธอ ง่ายดาย

A2 แค่เพียง เธอพูดจา เอ่ยมาสักคำหนึ่ง
ฉันลืม โลกทั้งใบ ใจเอาแต่พร่ำเพ้อ

ตื่นขึ้นมาแม้เจอผู้คน
จนหลับตาเมื่อยามค่ำลง
แต่ในใจฉันเห็นยังคง เป็นภาพเธอ

H ไม่รู้.ต้องมนต์.อะไร เหตุใด.ใจสั่น.สะท้าน
เวลาเหมือนมันหยุดเดิน เพียงแค่เธอเดินผ่าน
เธอทำให้คนอ้างว้าง เจือจางคำสาปให้หายไป...

A3 แม้เพียง หากขอพร อ้อนวอนให้ได้จริง
ทุกสิ่ง จะยอมทิ้งไป หากเธอจะมีฉัน

อาจมีใครว่าฉันตาบอด
แต่ถ้าเราคู่กันตลอด
เป็นอย่างนั้นฉันยอมตาบอด นิรันตร์

H ไม่รู้.ต้องมนต์.อะไร เหตุใด.ใจสั่น.สะท้าน
เวลาเหมือนมันหยุดเดิน เพียงแค่เธอเดินผ่าน
เธอทำให้คนอ้างว้าง เจือจางคำสาปให้หายไป...

ไม่รู้.ต้องมนต์.อะไร เหตุใด.ใจสั่น.สะท้าน
โลกทั้งใบสวยงามกว่าเดิม เพียงแค่เธอเดินผ่าน
เธอทำให้คนอ้างว้าง มีรักสะกดไปทั้งใจ...

20/07/08

อยากหายตัว

2008-07-05T22:53:00.000-07:00

A1 ใจนึงก็อยากให้เธอได้ฟัง แต่อีกใจก็ยัง ไม่มั่นใจ

เมื่อเรามีคำว่าเพื่อนขีดไว้ เป็นดังกำแพง

A2 อยากข้ามเขตที่เรานั้นเป็น อยากจะทำลายเส้น ที่มันแบ่ง

แต่เจอเธอเมื่อไรเรี่ยวแรว และความกล้ามันหาไม่เจอ

B จนวันนึงที่เธอเอะใจ ว่าคิดยังไงกับเธอ

ทั้งที่เตือนตัวเองไม่ฟัง อย่าเผลอ แล้วฉันควรบอกเธอยังไง

H อยากจะหายตัวไปเลย ไม่อยากความในใจ

ไม่อยากให้เธอได้ยินอะไร ที่อยู่ข้างใน ส่วนลึก

อยากจะหนีคนบางคน เพราะกลัวจะล้นความรู้สึก

ต้องซ่อนเอาไว้ที่คิด ที่นึก รู้สึกได้เพียง...ผู้เดียว

A3 ทั้งที่อยากตะโกนให้ดัง อยากให้เธอได้ฟัง ความในใจ

แต่ถ้าคำว่าเพื่อนกันมันโดนทำลาย อาจไม่เหลือเยื่อใยกันเลย

B จนวันนึงที่เธอเอะใจ ว่าคิดยังไงกับเธอ
ทั้งที่เตือนตัวเองไม่ฟัง อย่าเผลอ แล้วฉันควรบอกเธอยังไง

H อยากจะหายตัวไปเลย ไม่อยากความในใจ
ไม่อยากให้เธอได้ยินอะไร ที่อยู่ข้างใน ส่วนลึก
อยากจะหนีคนบางคน เพราะกลัวจะล้นความรู้สึก
ต้องซ่อนเอาไว้ที่คิด ที่นึก รู้สึกได้เพียง...ผู้เดียว

รากหญ้าอาวร

2008-07-05T22:04:00.000-07:00

เข้ามาเมืองหลวง พกดวงใจเต็มกระเป๋า
บ่ย่านว่างานหนักเบา เฮาคึดว่าเฮาอยู่ได้สบาย

งานหนักเหลือแสน แทบสิ้นแฮง กัดฟันทนไหว
พักผ่อนฟื้นแฮงต่อไป แต่หมดแฮงใจสิบ่ได้คืน

เมื่อเฮามีภาระหน้าที่ ผจญลำเค็ญทวี
สิต้องได้ดี เฮาจำต้องฝืนอยู่เมืองกรุงดูศิวิไวซ์เหนือผู้อื่น
แต่ใครรู้ความข้องขืน ที่ยิ้มระรื่นแต่ใจละลาย

เป็นเพียงรากหญ้า ต่อให้แซกซอนปูนเท่าไร
ไม่มีวันได้อาศัย อยากกลับไปไซซอนดินอย่างเดิม

อยู่ในเมืองหลวง ยิ่งนานดวงใจยิ่งล้า
แต่ก่อนเคยสู้ยิบตา แต่อยู่ต่อมาอยากยอมยกธง

อาจเจอแสงสี ของดี ๆ ให้เฮาลุ่มหลง
แต่ต่อให้หลงป่าดง ยังอันตรายน้อยกว่าป่าเมือง

เมื่อเฮามีภาระหน้าที่ ผจญลำเค็ญทวี
สิต้องได้ดี เฮาจำต้องฝืนอยู่เมืองกรุงดูศิวิไวซ์เหนือผู้อื่น
แต่ใครรู้ความข้องขืน ที่ยิ้มระรื่นแต่ใจละลาย

เป็นเพียงรากหญ้า ต่อให้แซกซอนปูนเท่าไร
ไม่มีวันได้อาศัย อยากกลับไปไซซอนดินอย่างเดิม

เป็นเพียงรากหญ้า ต่อให้แซกซอนปูนเท่าไร
ไม่มีวันได้อาศัย
อยากกลับไปไซซอนดินถิ่นที่จากมา...

เป็นเพลงลูกทุ่งเพลงแรกที่พยายามแต่ง นึกถึงอารมณ์คนจากตจว.ที่เข้ามาผจญความวุ่นวายในกรุงเทพ เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

แต่ยิ่งอยู่ ก็ยิ่งรู้ตัวเองว่าพยายามเท่าไรก็ไม่มีความสุข แม้งานหนักเท่าไรก็ทนไหว

แต่กำลังใจเมื่อมันหมด ไม่มีที่ให้เติมได้ เป็นอารมณ์ตัดพ้อห่อเหี่ยวกับชีวิตบัดซบในเมืองหลวง

my BD's 07/06/08 Sode Samo

2008-06-12T20:09:00.000-07:00

ถ้าเธอไม่เดินผ่านมา

2008-06-10T10:38:00.000-07:00

ถ้าเธอไม่เดินผ่านมา ถ้าเราไม่ทันสบตา
ถ้าเธอเดินช้า หรือฉันเดินเราสักก้าว
โลกใบนี้ที่ฉัน ก็คงดูเงียบเหงา
ถ้าวันนั้นเราไม่เจอะกัน

ถ้าเธอไม่มาเอะใจ ถ้าฉันไม่มองจ้องไป
การเคลื่อนไหวหัวใจคงเต้นเท่ากัน
อาจดูเหมือนพรหมลิขิต ที่ขีดเอาไว้ทุกเรื่องราว
หรือเราเพียงบังเอิญ ก็ตามที

อยากขอบคุณ ไม่ว่าอะไรก็ตาม
ที่มันทำให้เธอกับฉันได้พบกัน
อาจเป็นโชคชะตา หรือว่าบังเอิญเท่านั้น
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เท่าวันนี้ที่ฉันมีเธอเต็มหัวใจ

ชีวิตช่างดูยากเย็น ที่มันไม่เคยชัดเจน
เมื่อคนที่เห็น หลายครั้งไม่เป็นคนที่ใช่
แต่เมื่อฉันได้พบเธอ ก็ดูเหมือนง่ายดาย
สิ้นสุดการรอใคร เสียที

ลมที่โชยผ่านมา หรือฝนร่วงลงจากฟ้า
อาจจะหาที่ไปที่มามันได้
เรื่องดินฟ้าและอากาศ อาจมีคำอธิบาย
แต่มันไม่อาจใช้กับใจคน

อยากขอบคุณ ไม่ว่าอะไรก็ตาม
ที่มันทำให้เธอกับฉันได้พบกัน
อาจเป็นโชคชะตา หรือว่าบังเอิญเท่านั้น
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เท่าวันนี้ที่ฉันมีเธอเต็มหัวใจ

Ern's Bliss Day : 11.05.08 LandMark

2008-05-27T03:11:00.000-07:00

ผมคิดถึงคุณ

2008-05-27T02:39:00.001-07:00

ผมคิดถึงคุณทุกวัน แม้ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน และจะรอคุณคนเดียว แม้ว่าวันเวลาจะผ่านพ้นไป
อาจเป็นคนที่ลืมไม่เก่ง ที่ผมทำเป็นก็คือจำไว้
ใครจะมองว่าผมงมงาย

ไม่เป็นไรแค่คุณเข้าใจก็พอ

รู้ว่ามันไม่ค่อยฉลาด ที่ไม่อาจตัดใจอย่างนี้
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่ดี ที่ทำอาจไม่ได้อะไร

เคยถามตัวเองเหมือนกัน ว่ายังรอต่อไปทำไม
แต่ก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน เพราะว่ามันไม่เคยจะเป็นกับใคร

ผมคิดถึงคุณทุกวัน แม้ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน และจะรอคุณคนเดียว แม้ว่าวันเวลาจะผ่านพ้นไปอาจเป็นคนที่ลืมไม่เก่ง ที่ผมทำเป็นก็คือจำไว้ใครจะมองว่าผมงมงาย

ไม่เป็นไรแค่คุณเข้าใจก็พอ

ใครจะมองว่าผมประหลาด ที่ไม่อาจลืมคุณสักที
หวังลม ๆ แล้ง ๆ สิ้นดี เหมือนไม่มีวันได้อะไร

เคยถามตัวเองเหมือนกัน ว่ายังรอต่อไปทำไม
แต่ก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน เพราะว่ามันไม่เคยจะเป็นกับใคร

ผมคิดถึงคุณทุกวัน แม้ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน และจะรอคุณคนเดียว แม้ว่าวันเวลาจะผ่านพ้นไปอาจเป็นคนที่ลืมไม่เก่ง ที่ผมทำเป็นก็คือจำไว้ใครจะมองว่าผมงมงาย

ไม่เป็นไรแค่คุณเข้าใจก็พอ

โชคดี

2008-04-24T00:30:00.001-07:00

โชคดีที่เกิด ได้ชื่อว่าเป็นคน
ถึงแม้ไม่ร่ำรวย แต่เราไม่เคยจนน้ำใจ
แม้ใครเดือดร้อน เราก็พร้อมจะช่วยเหลือ
ไม่จำเป็นต้องมี เงื่อนไขใด
ก็เป็นคนเหมือนกัน
เธอกับฉันไม่เห็นต่างตรงไหน

โชคดีที่สุด ที่ได้เป็นคนไทย
ถึงแม้ไม่ยิ่งใหญ่ แต่เราก็ภูมิใจในบ้านของเรา
รักความสุขสันต์ พึ่งพากันใจสดใส
แม้ภัยมาก็สู้ สุดหัวใจ
ไม่เคยจะนึกหวั่น
แค่เรานั้นสามัคคีกันไว้

ก่อนถาม ว่าได้อะไร ที่ได้เป็นคนไทย ชีวิตหนึ่ง
ตอบได้ไหม เราให้อะไรคืน ตอบแทนคุณแห่งผืน แผ่นดินที่เราเกิดมา

โชคดีมีบุญ ขอบคุณประเทศไทย
ให้เราได้โตใหญ่ ไทยเราเป็นไทมาช้านาน
พวกเรามีในหลวง ทรงเป็นดวงตะวันฉาน
ส่องนำใจคนไทยสุขสำราญ
ทรงเตือนเราให้ตั้งมั่น
ว่าชีวิต นั้นควรอยู่บนทางสายกลาง

ก่อนถาม ว่าได้อะไร ที่ได้เป็นคนไทย ชีวิตหนึ่ง
ตอบได้ไหม เราให้อะไรคืน ตอบแทนคุณแห่งผืน แผ่นดินที่เราเกิดมา

รอ

2008-03-24T14:43:00.000-07:00

ฉันได้แต่หา แต่ว่าหามันก็หาไม่เจอ
ฉันได้แต่เพ้อ อยากเจอเธอแต่ไม่รู้อยู่หนใด
ฉันกลับมาคิด ว่าชีวิตจะมีใครบ้างไหม
และฉัน เพิ่งเข้าใจ ว่าไม่มีใครเลยสักคน

ฉันตั้งคำถาม นานมาแล้วยังไม่เห็นกระจ่าง
ฉันยังอ้างว้าง อยู่บนทางที่มันร้างและมืดมน
ฉันเคยคาดหวัง สักนาทีคงจะมีสักหน
แต่มันก็มืดมน ไม่พบใครสักคนสักครั้ง

คน ที่เฝ้ารอ จะต้องรอไปอีกนานแค่ไหน
อาจเคย ทำความเข้าใจ ว่ามันไม่ง่ายที่จะเจอคนนั้น
แต่ในชีวิตจริง คนที่โดนความเหงากร่อนใจทุกวัน
แค่นาทีเดียวมันช่างทรมาน เหมือนนานชั่วกาล โดยไม่มีใครข้างกัน

เริ่มงานใหม่ หัวใจฟ้านซุ่ง

2008-03-24T03:30:00.000-07:00

Available 17 March 2008
Only at Ramkamhaeng 12 BKK

Got Paranoid already !

Fucked up my Life .

Fight as I can stand :)

HBD Out Egg @ Brick Bar

2008-03-18T10:56:00.001-07:00

เธอยังงดงามอยู่ในใจฉัน

2008-03-12T02:00:00.000-07:00

เมื่อเวลายังคงหมุนเวียน ใจคนก็ย่อมเปลี่ยนไป
ดังสายน้ำที่มันไหลไปไม่หวนกลับมา
ต่างเคยรักและเคยเข้าใจ ก็อาจมีวันใดร้างรา
อยู่ที่เราจะยังรักษาเวลาดี ๆ ได้ไหม

ตั้งแต่วันที่เราแยกกัน ในบางครั้งก็มีหวั่นไหว
ดั่งต้นไม้ที่มันเฉาใกล้ตาย ต้องการแค่สายฝนพรำ
ยังคงมีตะกอนลึกในใจ ฝังไว้ให้เราจดจำ
และมันยังตราตรึงในความทรงจำ
ทุกครั้งฉันยังคิดถึง

แค่อยากกลับมา มาหากัน คนที่ฉันได้เคยอยู่เคียง
แต่ในวันนี้เป็นแค่เพียงอดีตที่ล่วงเลยไป
แค่อยากกลับมา มาหาเธอ อยากจะเจอคนเคยรู้ใจ
ยังอยากเห็นความเป็นไป เธอยังสบายดีไหม หรือคิดถึงเหมือนกัน

ตั้งแต่วันที่เรานั้นไกลห่าง หนทางก็ดูสับสน
ดั่งหมอกหนาที่พาใจเราวกวน ปะปนด้วยเรื่องร้ายแรง
ต้องประคองจิตใจให้คงอยู่ สิ่งที่รู้คือต้องเข้มแข็ง
แค่ได้คิดถึงเธอก็พอมีแรง เข้มแข็งในวันที่ท้อ

แค่อยากกลับมา มาหากัน คนที่ฉันได้เคยอยู่เคียง

แต่ในวันนี้เป็นแค่เพียงอดีตที่ล่วงเลยไป

แค่อยากกลับมา มาหาเธอ อยากจะเจอคนเคยรู้ใจ

ยังอยากเห็นความเป็นไป เธอยังสบายดีไหม หรือคิดถึงเหมือนกัน

แค่อยากขอบคุณ วันที่ผ่าน คืนเหล่านั้นที่เคยข้างเคียง
แม้ในวันนี้ เหลือแค่เพียง อดีตกับความทรงจำ
แค่อยากขอบคุณ ในทุกสิ่ง ด้วยใจจริงที่เธอได้ทำ
ไม่เรียกร้อง ไม่ทวงถาม แค่อยากให้รู้เธอยังงดงามอยู่ในใจฉัน

ก่อนที่จะรักคนอื่น

2008-02-05T15:15:00.000-08:00

ก่อนที่จะรักคนอื่น เราลืมอะไรหรือเปล่า

ก่อนจะมีใครเขา เข้ามาอยู่ในหัวใจ

คิดแล้วว่าเขาดี รักแล้วก็ทุ่มไป

แต่ทำไม ต้องเจ็บกลับมาทุกที

ก่อนที่จะรักคนอื่น เราลืมอะไรหรือเปล่า

ว่ามันเป็นเพียงความเหงา ที่ทำให้เราหลงไป

เมื่อเขาไม่รักเรา ก็เศร้าก็ฟูมฟาย

คอยย้ำตัวเองต่อไป ว่าเรามันไม่ดี

สิ่งสุดท้าย...เพิ่งรู้เพิ่งมามองเห็น

แต่มันเป็น สิ่งแรกที่เราต้องทำ

ก่อนจะรัก...รักใครให้ใจเจ็บช้ำ

ตอบคำถาม..ว่ารักตัวเองดีพอหรือยัง

ก่อนที่จะรักคนอื่น เราลืมตัวเองหรือเปล่า

ทำตัวเองให้เหงา หมองเศร้าในความอ้างว้าง

เมื่อเสียบางคนไป ใช่มันจะเป็นทุกอย่าง

กลับมารักตัวเองซะบ้าง ก็คงเพียงพอ...

สิ่งสุดท้าย...เพิ่งรู้เพิ่งมามองเห็น
แต่มันเป็น สิ่งแรกที่เราต้องทำ
ก่อนจะรัก...รักใครให้ใจเจ็บช้ำ
ตอบคำถาม..ว่ารักตัวเองดีพอหรือยัง

ตอบคำถาม...ว่ารักตัวเองมากพอหรือยัง

16 กันยายน 2550

คนเดียว (Bossanova)

2008-02-05T15:05:00.000-08:00

A1 ตื่นเช้า ลืมตาขึ้นมา โลกนี้ก็ยังเหมือนเดิมอยู่

มีเสียง นกร้องให้ฟัง มีดวงตะวันส่องแสงยามเช้าตรู่

B ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แค่เราแปลกไป

แต่เราต้องเดินต่อไป รู้สึกอย่างไร จำไว้ เรายังอยู่...

H ก็มี แค่คนเดียว จะทำอะไรยังไงก็คนเดียว

ไม่ว่าจะกินจะเดินจะนอน จะมาจะไปไม่มีคนไหน มาข้องเกี่ยว

เกิดมาก็เกิดคนเดียว อยู่มาก็อยู่คนเดียว จริง ๆ

A2 ดึกแล้ว ก็ควรเข้านอน ปิดไฟกอดหมอนแล้วนอนหลับ

อย่าคิด ให้มันวุ่นวาย เปิดใจตัวเองแล้วยอมรับ

B ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แค่เราแปลกไป
แต่เราต้องเดินต่อไป รู้สึกอย่างไร จำไว้ เรายังอยู่...

H ก็มี แค่คนเดียว จะทำอะไรยังไงก็คนเดียว
ไม่ว่าจะกินจะเดินจะนอน จะมาจะไปไม่มีคนไหน มาข้องเกี่ยว
เกิดมาก็เกิดคนเดียว อยู่มาก็อยู่คนเดียว จริง ๆ

ในวันวาเลนไทน์ที่ใกล้เข้ามานี้
หลายคนบ่น ไม่อยากให้มาถึง
บางคนบอกอากskipวันนั้นไปซะ
อยู่คนเดียว มันก็ไม่เห็นเป็นอะไร
ในเมื่อเราทุกคนก็มีแค่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เกิด
แม้จะเป็นแฝดสยามใข่ใบเดียว ก็ยังมีชีวิตของแต่ละคน..คนเดียว

เปลี่ยน

2008-02-05T14:54:00.000-08:00

A1 ก็เป็นคนธรรมดามันก็ใช้ชีวิตไปวัน ๆ
ตื่นขึ้นมาก็ไปทำงาน ออกจากบ้านด้วยความจำเจ
แต่พอมีเธอเดินเข้ามา ไม่รู้ลมอะไรพัดเพ
แต่มันแรงจนทำให้ใจซวนเซ หันเหไปทิศทางเธอ

H แปลกใจ...มันไม่รู้ทำไม ใจที่เคยเฉย ๆ
มาวันนี้มันเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมเลย
จากที่ใจมันเคยด้านชา แต่พอวันที่เธอเข้ามา
อะไรที่เคยเบื่อ มันก็ดูสดใส
นี่หรือที่เขาว่าใจมันมีความรัก

A2 จากวันคืนที่ธรรมดา ที่ผ่านพ้นด้วยความเดียวดาย
กลายเป็นวันที่มีความหมาย ในทุกวินาทีที่พบเธอ

H

Chorus มันมีความรัก มันงดงาม
เหมือนว่าฉันได้ใช้โมงยามข้างเธอ ดั่งต้องมนต์
แม้พรุ่งนี้จะดีจะร้าย หนาวกายหรือร้อนรน
ฉันก็คิดว่ามันก็คุ้มที่มีเธอให้รัก อยู่ทั้งคน...

ต้อนรับเดือนกุมภาพันธ์

แด่ทุกความรักที่เปลี่ยนโลก

กันยา 50

ห้องเก่า

2008-01-31T01:18:00.000-08:00

ประตูยังเปิด ที่ริมระเบียง ได้ยินเสียง นกที่ร้องขับขาน
นาฬิกาเรือนเก่า ก็ยังเดินไปทุกวัน สิ่งเหล่านั้นมันยังคงเหมือนเดิม

หนังสือที่อ่าน ยังค้างหน้าเก่า รูปของเรา ก็ยังติดบนผนัง
โต๊ะเก้าอี้ที่จัด ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
แต่คนนั่งนั้นมันมีไม่เท่าเดิม

เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ
เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ
ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอ ห่างร้างไป

ในห้อง ๆ เก่า มีความเดียวดาย กับลมหายใจที่สุดเหงา
และแม้ทุกอย่างนั้นยังวางไว้ที่เก่า

ต่างกันตรงที่ฉันเหงาเพียงลำพัง

เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ

เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ

ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอ ห่างร้างไป

แม้แสงจะส่อง ให้เราแสบตา แค่หลับตา เพียงไม่นานก็หายดี

แต่ใจของคน แสบไม่หายสักที จะกี่เดือนหรือกี่ปีก็ต้องทน
จะวันนี้ หรือพรุ่งนี้ก็ต้องทน

...

สิงหาคม 2550

ห้องเก่า

A1 ประตูยังเปิด ที่ริมระเบียง ได้ยินเสียง นกที่ร้องขับขาน

นาฬิกาเรือนเก่า ก็ยังเดินไปทุกวัน สิ่งเหล่านั้นมันยังคงเหมือนเดิม

A2 หนังสือที่อ่าน ยังค้างหน้าเก่า รูปของเรา ก็ยังติดบนผนัง

โต๊ะเก้าอี้ที่จัด ยังเหมือนเดิมทุกอย่างแต่คนนั่งนั้นมันมีไม่เท่าเดิม

H เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ

เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอจากฉันไป

A3 ในห้อง ๆ เก่า มีความเดียวดาย กับลมหายใจที่สุดเหงา

และแม้ทุกอย่างนั้นยังวางไว้ที่เก่า
ต่างกันตรงที่ฉันเหงาเพียงลำพัง

H เมื่อสิ่งที่เคยคุ้นตา กลับมองหาสิ่งที่คุ้นใจ ไม่เจอ
เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ขาดเธอ
ยังเจ็บเสมอทุกวันที่เธอจากฉันไป

(A4 แม้แสงจะส่อง ให้เราแสบตา แค่หลับตา เพียงไม่นานก็หายดี
แต่ใจของคน แสบไม่หายสักที จะกี่เดือนหรือกี่ปีก็ต้องทนจะวันนี้ หรือพรุ่งนี้ก็ต้องทน)

เชื่อเถอะ

2008-01-27T10:34:00.000-08:00

เมื่อดวงตะวันยังทอแสง ส่องลงมา
ให้เราได้มองไปบนฟ้า ที่กว้างไกล
อาจมีเมฆดำเข้ามา ฟ้าก็มืดไป
ก็อาจเป็นบางวันที่ฟ้า ต้องหวั่นไหว

แต่จงเชื่อเถอะ...ไม่นานดวงตะวันก็จะมี เช้าวันใหม่
เมฆฝนที่พัดกระหน่ำ อาจทำให้ใจเปียกปอน
แต่สิ่งเป็นความแน่นอน เชื่อเถอะว่าไม่เป็นไร

ก็เป็นอย่างนี้แหล่ะชีวิต ผิดแปลกตรงไหน
ย่อมมีเวลาที่ดีและร้าย เป็นธรรมดา
อาจมีบ้างที่ล้มลง ก็แค่ลุกขึ้นมา
แต่อย่ายอมหมดศรัทธา เชื่อในตัวเอง

แต่จงเชื่อเถอะ...ไม่นานดวงตะวันก็จะมี เช้าวันใหม่
เมฆฝนที่พัดกระหน่ำ อาจทำให้ใจเปียกปอน
แต่สิ่งเป็นความแน่นอน เชื่อเถอะว่าไม่เป็นไร

เชื่อเถอะ... เมื่อเวลาต้องเผชิญ เรื่องร้ายแรง ท้อในใจ
แต่อย่าคิดว่าเราหมดหวัง แค่สักครั้งที่พักเก็บแรง
จนเราพร้อมและมีเรี่ยวแรง จนแกร่งก็สู้มันไป

สิ่งที่เป็นความแน่นอน
เราต้องผ่านพ้นมันไป...

2546

หมายเหตุ เพลงนี้แต่งเมื่อได้ฟังเพลง คืนอันเป็นนิรันดร์ตอนอยู่ปีหนึ่ง หลังจากพบว่าเพลงนี้มันศักดิ์สิทธิ์ เพราะเค้าแต่งยาก...(แล้วไงวะ?) ก็เลยอยากแต่งเพลงรุ่งเช้ามั่ง เป็นภาคต่อของคืนอันเป็นนิรันดร์....ทว่า ก็ได้แค่นี้แหล่ะคร้าบ ท่านผู้ฟัง

โอ้รัก

2008-01-20T13:19:00.000-08:00

มันดลบันดาล ให้ใครยิ้มได้

มันทรมาน ทำคนร้องไห้

มันปวดมันร้าว สุขซึ้งข้างใน

มันขื่นมันขม รื่นรมย์เหลือใจ

มันน่าหัวเราะ พอ ๆ กับน้ำตาไหล

มันเป็นอย่างไร มันเป็นอย่างไร

เมื่อเราขาดมัน เราอยู่ไม่ได้

เมื่อมันเข้ามา ก็ทนไม่ได้

มันเปลี่ยนชีวิต ให้พลิกผันไป

มันเปลี่ยนโลกนี้ ให้มันดีร้าย

เป็นปริศนา ให้เราค้นหา..กันไป

มันคืออะไร มันคืออะไร

โอ้รัก...ต่อลมหายใจ

โอ้รัก...หยุดลมหายใจ

โอ้รัก...มันคืออะไร

โอ้รัก...ต้องทำอย่างไร

โอ้รัก...ต่อลมหายใจ
โอ้รัก...หยุดลมหายใจ
โอ้รัก...มันคืออะไร
โอ้รัก...ต้องทำอย่างไร

รัก...ฉันไม่เข้าใจ

13 ม.ค. 51

นอนไม่ยอมหลับ หรือ หลับไม่ยอมตื่น

2008-01-15T10:12:00.001-08:00

ไม่อยากตื่นนอน

ทุก ๆ ครั้ง ที่เราหลับตา ก็เจอหน้าเธออยู่อย่างนี้
และทุกครั้ง ที่นอนกอดหมอน เราก็นอนฝันดี

เพราะที่ฝัน มันมีแต่เธอ ได้เจอพูดคุยแค่เราสอง
แล้วทุกเช้า เมื่อเราตื่นนอน ก็พบว่ามันไม่มี

เป็นแค่ฝันมันเพียงแค่ฝันไป ไม่มีวันจะกลายเป็นจริง
ตื่นจากฝันก็จบ หายไปทุกสิ่ง ที่เหลือก็เพียงความเหงา
เมื่อทุกเช้า...ลืมตาขึ้นมา ไม่เจอ ไม่มีเธอแล้ว
ยิ่งเราฝัน ยิ่งทรมาน เมื่อรู้ ว่าเธอไปแล้ว ไม่อยากตื่นนอน

ยิ่งเราฝัน ฝันดีเราไร ตื่นมาก็เจ็บเท่านัั้้น
อยากหยุดฝัน อยากหยุดเวลา ถ้ามันทำให้เราพบกัน

แต่ชีวิต มันคือเรื่องจริง มันยังคงเป็นอย่างนั้น
เมื่อทุกเช้า ช่างทรมาน อยู่ไปแค่เพียงพ้นวัน

เป็นแค่ฝันมันเพียงแค่ฝันไป ไม่มีวันจะกลายเป็นจริง
ตื่นจากฝันก็จบ หายไปทุกสิ่ง ที่เหลือก็เพียงความเหงา
เมื่อทุกเช้า...ลืมตาขึ้นมา ไม่เจอ ไม่มีเธอแล้ว
ยิ่งเราฝัน ยิ่งทรมาน เมื่อรู้ ว่าเธอไปแล้ว ไม่อยากตื่นนอน

ที่ผ่านมันไปทุกคืน

ที่ผ่านมันไปทุกคืน ฉันยังคงตื่นข่มตาไม่ไหว
มองเห็นแสงพระจันทร์ ทาบทากิ่งไม้ น้ำค้างร่วงไหลลงดิน

ทนอบู่กับความเหงาใจ ที่มาทักทายให้ได้ยิน
รู้จักกับมัน จนฉันชาชิน อยากจะบินหนีมันเหลือเกิน

แต่ไม่รู้...จะหนีไปยังไง ความเหงาก็ตามไปอยู่ดี
ก็ไม่รู้ มีวิธีใด ๆ ไม่อยากนอนกอดมันอีกแล้ว

ทุกคืนที่ผ่าน เนิ่นนานเหลือเกิน หลับตาข่มตาเอาไว้
แต่ทุกทีก็กลับไม่เคยทำได้ เมื่อสุดท้ายก็ยังคงคิด...
ถึงใครบางคนที่ไม่รู้อยู่ไหน และไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ใจโหยหา...hmmm
ได้แต่หวังให้เขาเข้ามาปัดเป่าความเหงา...

ที่ผ่านมันไปทุกคืน ฉันยังคงตื่นลืมตาอย่างนี้
เมื่อไรดวงตะวัน จะฉายแสงสักที ให้พ้นกลางคืนนี้ไป

แต่ไม่รู้...จะหนีไปยังไง ความเหงาก็ตามไปอยู่ดี
ก็ไม่รู้ มีวิธีใด ๆ ไม่อยากนอนกอดมันอีกแล้ว

ทุกคืนที่ผ่าน เนิ่นนานเหลือเกิน หลับตาข่มตาเอาไว้
แต่ทุกทีก็กลับไม่เคยทำได้ เมื่อสุดท้ายก็ยังคงคิด...
ถึงใครบางคนที่ไม่รู้อยู่ไหน และไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ใจโหยหา...hmmm
ได้แต่หวังให้เขาเข้ามาปัดเป่าความเหงา...

แบบไหนที่ีทรมานกว่ากัน

มันเป็นอย่างนั้นของมันเอง

2008-01-09T00:26:00.000-08:00

A1 เหม่อมองท้องฟ้า วันนั้นฟ้าดูสดใส
มองดูต้นไม้ ใบไม้ก็เต็มกิ่งก้านใบ
มันเป็นวันที่แสนเป็นสุข มองดูในทุกสิ่ง
อะไร ๆ รอบตัวก็มีแต่ความสวยงาม

A2 แต่ฟ้าวันนี้ ทำไมมันดูหมองหม่น
มองดูต้นไม้ ใบไม้ร่วงหล่น ไม่เหลือสักใบ
มันเป็นวันที่แสนเปล่าเปลี่ยว มีความเหงาและเดียวดาย
อะไร ๆ รอบกายก็มีแต่ความมืดมัว

H1 ทำไมฟ้าสวยงามดูดี วันนี้มันกลับมัวหมอง
ยิ่งได้มอง หัวใจก็พลันสั่นเครือ
ต้นไม้ที่เคยชุ่มเขียวเต็มใบ ไม่มีสักที่เหลือ
เหลือเพียงแต่ความแห้งแล้ง ที่มองแล้วแสนอ้างว้าง
เพราะอะไรท้องฟ้าต้นไม้ ถึงได้ดู เปลี่ยนไป อย่างนั้น

A3 ก็เป็นท้องฟ้า ฟ้าก็ยังฟ้าเดิม
และเป็นต้นไม้ ต้นไม้ก็ยังเป็นต้นเดิม
เพียงแต่ลมฝนโปรยกระหน่ำ ทำให้เมฆหมดขาว
และเป็นไปตามฤดูที่ทำ ใบไม้ให้ตกร่วงกราว

H2 มันก็เป็นเช่นนั้นของมัน ไม่มีอะไรยืนยาว

คงแต่เพียงเรื่องราวให้เราได้จดจำ

มันก็เป็นเช่นนั้นของมัน ไม่มีอะไรฉุดรั้ง

ประสาอะไรใจคนบาง ๆ มันไม่เคยจะปล่อยจะวาง

14 Dec 2546

Pai Pai

2008-01-03T22:53:00.000-08:00

23 - 29 Dec 2008

Friends

2007-12-03T22:23:00.000-08:00

intro

(0.50)
A1 สิ่งหนึ่งที่เคยติดอยู่ในใจ จะเป็นเช่นไรถ้าตัวคนเดียว
ถ้าหากมีวันที่เราล้ม ก็คงไม่มีใครแลเหลียว
เจ็บปวดคนเดียว โดดเดี่ยวในใจ

A2 และหากมีวันที่เราสมหวัง ก็คงไม่มีความหมายสำคัญ อะไร
เมื่อรอบกายมีแต่คำชม ก็แค่ในวันที่สุขสม
แต่คงไม่มีสักคนจริงใจ

Hook ในวันที่ีมีทุกข์ ใครที่จะร่วมทุกข์ ใครที่ยืนข้างเราเสมอไป
ไม่ว่ามันจะยังดีร้าย ยังคงกอดคอไว้ ล้มลงเมื่อใด ก็ฉุดรั้ง
ไม่ต้องมีเป็นร้อย แค่เสี้ยวเดียวจากในล้านคนที่เวลาไม่อาจเปลี่ยนผัน
แค่หนึ่งคนก็มีความหมาย ไม่มีวันจางหาย คนที่ยอมตายได้แทนกัน

A3 ตะเกียกตะกายทะเยอทะยาน ไขว่คว้าต้องการให้เราต้องเหนือ กว่าใครเขา
สักวันเราอาจจะอยู่สูง แต่ในที่สุดก็ยิ่งหนาว
เมื่ออยู่ยืนยาวไปอย่างเดียวดาย

solo
(2.43)
Bridge แม้วันที่เหงาจับใจ โลกโหดร้าย ปลายทางมีแต่ความว่างเปล่า
แต่ทุกก้าวที่เดิน ก็ไม่เคยคิดหวั่น เพราะมี...

Hook คนที่ร่วมสุขสม คนที่ร่วมจมทุกข์ คนที่เคียงข้างเราทุกก้าวไป
ไม่ว่ามันจะยังดีร้าย ยังคงกอดคอไว้ ล้มลงเมื่อใด ก็ฉุดรั้ง
ไม่ต้องมีเป็นร้อย แค่เสี้ยวเดียวจากในล้านคนที่เวลาไม่อาจเปลี่ยนผัน
แค่หนึ่งคนก็มีความหมาย ไม่มีวันจางหาย คนที่ยอมตายได้แทนกัน

A4 คำตอบที่เรานั้นเคยค้นหา ความจริงที่เราทุกคนไขว่คว้า คืออะไร
นอกกายเราอาจจะมีครบ แต่สิ่งหนึ่งยากที่จะพบ
คือคนที่คบด้วยความจริงใจ

A5 ถึงชีวิตเราไม่อาจยืนยาว ก็คิดว่าคุ้มถ้าเรามีใคร
สักคนที่เรียกว่าเพื่อนแท้ คนที่ไม่มีสักเงื่อนไข
ผูกเป็นเงื่อนตายไม่เคยลืมเลือน

outro

เป็นใจ

2007-11-25T11:29:00.002-08:00

เป็นเพราะฝนตก หรือแดดมันร้อนไป
เลยทำให้หัวใจ บังเอิญ ได้ใกล้กัน
อาจเป็นเพราะอากาศ ที่อาจจะรู้ทัน
เลยทำให้ใกล้กัน ให้ฉันได้พบเธอ

มันช่างประหลาดอะไรอย่างนี้ไม่เคยเจอ
ก็เธอทำฉันเพ้อลอยไปไกล
มันช่างวิเศษจริง ๆ ที่ฟ้าช่างเป็นใจ
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เพราะเธอมีฉันและฉันก็มีเธอ
รักเธอและเธอก็รักกัน
ยิ่งนานยิ่งรู้ ว่าหัวใจเราคล้าย ๆ กัน
ยิ่งนานวัน ยิ่งรักเธอ

อาจเป็นเพราะคนเรา เศร้าใจได้ไม่นาน
สักวันย่อมพ้นผ่าน เรื่องราวที่เหงาใจ
อย่างฉันก็คนหนึ่ง ซึ่งเึคยไม่รักใคร
แต่ฟ้าก็เป็นใจ ให้ฉันได้รักเธอ

มันช่างประหลาดอะไรอย่างนี้ไม่เคยเจอ
ก็เธอทำฉันเพ้อลอยไปไกล
มันช่างวิเศษจริง ๆ ที่ฟ้าช่างเป็นใจ
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เพราะเธอมีฉันและฉันก็มีเธอ
รักเธอและเธอก็รักกัน
ยิ่งนานยิ่งรู้ ว่าหัวใจเราคล้าย ๆ กัน
ยิ่งนานวัน ยิ่งรักเธอ

ทะเลหน้าหนาว

2007-11-18T21:27:00.000-08:00

เพื่อนใหม่คนนี้ เพิ่งทำความรู้จักกันไปเมื่อกลางปีนี้เอง

คราวที่แล้วไปด้วยความรู้สึกผ่อนใจคลายอาการเหน็ดเหนื่อยจากอภิมหาธีสิสส้นตีนในชีวิต

แต่คราวนี้ ไปเพื่อหลบหนีเรื่องเหนื่อยหน่ายจิตใจแทน

ไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่คนนี้ จะช่วยเราได้อีกเป็นครั้งที่สองหรือเปล่า

สิบกว่าชีวิตที่อยู่ที่นั่นด้วยกัน เป็นการรวมกลุ่มอันสุดประหลาด

เพื่อน พี่ น้อง เพื่อนของเพื่อน พี่ของเพื่อน ฯลฯ

แต่มันก็เป็นประสบการณ์ที่สนุก และก็แปลกใหม่ดีไม่ใช่น้อย เมื่อได้รู้จักกันมากขึ้น

เมื่อถึงเวลากลางคืน ลมบกก็พัดเข้าสู่ทะเล หอบเอาอากาศหนาวยะเยือกแตะผิวกาย

แน่นอน เราทุกคนจึงพกพาเพื่อนเก่ากันมาด้วย คุณว้อดก้าสองคน คุณแบล็คเลเบิ้ล และไอ้แสงโสม จึงเป็นที่พึ่งของชาวเรากันอย่างบ้าคลั่ง

ถึงชั่วโมงนี้ คุณเสม็ดเลยดูจะน้อยใจไปสักนิด ไว้วันรุ่งขึ้น เราค่อยมาสนิทกันใหม่นะครับ

ตามที่ปรารถไว้

เรากลับมาซี้กันอีกครั้ง เพราะวันนี้ เราใช้เวลาทำความรู้จักกันหลายร้อยเมตรเลยทีเดียว

ของใครของมัน

2007-11-10T16:24:00.001-08:00

ทางที่เรา นั้นแยกเดิน เกินจะย้อนกลับไป
ไม่มีทางเริ่มต้นใหม่ เป็นได้เพียงแค่ฝัน
เราจากกันช่างไกลห่าง ต่างมีทางเดินของมัน
แม้ว่าเราเริ่มด้วยกัน แต่ปลายทางมันต่างไป

เธอมีรักทิศตะวันออก ส่วนฉันจะไปทางเหนือ
เธอตามฝัน ด้วยทางเรือ แต่ฉันจะเดินเท้าไป
เธอมีดวงดาวช่วยชี้นำทาง ส่วนฉันมีเพื่อนเป็นดอกไม้
ต่างคนหา ตามจุดหมายในใจ ความสุขของใครของมัน

ดาวที่เธอนั้นเอื้อมกอด ดอกไม้ที่ฉันเด็ดดม
เรือที่ลอยด้วยแรงลม รองเท้าของฉันก้าวเดิน
เส้นทางที่ทำให้ไกลห่าง อาจเคยอ้างว้างเหลือเกิน
แต่มันเป็นทางที่เลือกเดิน ด้วยความต้องการของเรา

เธอมีรักทิศตะวันออก ส่วนฉันจะไปทางเหนือ
เธอตามฝัน ด้วยทางเรือ แต่ฉันจะเดินเท้าไป
เธอมีดวงดาวช่วยชี้นำทาง ส่วนฉันมีเพื่อนเป็นดอกไม้
ต่างคนหา ตามจุดหมายในใจ ความสุขของใครของมัน

ยามเธอเหงา เอาหนังสือมาอ่าน ส่วนฉันฟังเพลงเปิดคลอ
เธอตามฝันโดยไม่รีรอ แต่ฉันขอนอนเรื่อยไป
เธอเดินตามทางที่แสนเป็นสุข และฉันก็อยู่ได้สบาย
ต่างคนต่างฝัน ค้นหากันไป ความสุขของใคร ของมัน

ความสุขมันอยู่ที่ใจ
ค้นหากันไป...ของใครของมัน

18 Feb 04

118 วันแห่งความโดดเดี่ยว

2007-11-10T16:14:00.000-08:00

วันนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่วันของรอบปี ที่ข้าพเจ้าตื่นมารับแสงอาทิตย์ยามเช้าได้ทันโดยปกติ
แค่การจะตื่นให้ทันรับประทานอาหารเที่ยงนั้น ก็ดูยากเย็นเกินความสามารถของข้าพเจ้าอยู่มากโข

ฉะนั้น วันนี้ จึงขออนุมานเอาเองว่า เป็นวันดี ฤกษ์งามเช่นนี้ก็ควรจะมีอะไรดี ๆ เข้ามาในชีวิตบ้าง
ขณะที่เขียน(พิมพ์)อยู่นี้ นาฬิกาดิจิตอลในเด็สก์ทอป บอกตัวเลขที่ 12.39 PM น่าประหลาดใจ ที่ตื่นมาตั้งนานแล้ว ยังไม่เข้าช่วงบ่ายของวันเลย
ยิ่งเราตื่นเร็ว ก็ได้เห็นอะไรของวันมากขึ้นเท่านั้น
หากแต่ตลอดช่วงเช้าที่ผ่านมานี้ ข้าพเจ้า ยังไม่ได้เห็นอะไรใหม่ ๆ ในชีวิตเลย แม้สักอย่างเดียว

สามเดือนกว่าแล้ว หลังจากข้าพเจ้ารับปริญญาไป หากจะนับเป็นวัน ก็นับได้118วันพอดี

หากถือว่า วันรับพระราชทานปริญญาบัตร เป็นวัน"จบการศึกษาอย่างแท้จริง" ข้าพเจ้าก็ว่างงานเกินหนึ่งร้อยวันเข้าไปแล้ว

หนึ่งร้อยวันที่ผ่านมานี้ ข้าพเจ้าได้อะไรจากชั่วโมงนับพัน วินาทีนับแสนไปบ้าง?

ไม่มีปรนัย
ไม่มีตัวช่วย
ไม่มีแม้คำตอบ

ได้แต่หวังว่า นับจากวันที่ 119 มันจะพาให้ข้าพเจ้าได้พบกับเรื่องใหม่ ๆ ในชีวิตเข้ามาบ้าง

นาฬิกาเดิม บอกเวลาที่ 12.49 PM

อีกแค่ สิบเอ็ดนาที ก็จะเข้าครึ่งหลังของวันแล้ว