ตราบแสง ดาวนับล้านพัน พร่างพราวแวววาวอย่างสวยงาม
และแม้ เธอจะจากไป อยู่ที่ใดก็ตาม
เมื่อถึง เวลาที่ยาม ตกกลางคืน เธอจงมองออกไป
ท้องฟ้ามีดวงดาว ให้เราแหงนมอง
และแม้ว่าเราจะมองไปไม่พบกัน
แต่ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว ใต้เงาของพระจันทร์
ในคืนเหงา เราจะมองดาว พร้อม ๆ กัน...
และแม้ เราไม่ได้พบ ก็ยังคิดถึง
ที่ฉัน เคยมีช่วงนึง ได้เคยมีเธอผ่านเข้ามา
จะเพราะ เหตุและผลใด ที่ทำเราไกลห่างลับตา
แต่สอง เราจะพร้อมมอง ไปบนฟ้า ในเวลาอ่อนไหว
ท้องฟ้ามีดวงดาว ให้เราแหงนมอง
และแม้ว่าเราจะมองไปไม่พบกัน
แต่ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว ใต้เงาของพระจันทร์
ในคืนเหงา เราจะมองดาว พร้อม ๆ กัน...
และอย่างน้อย เราก็มีฟ้า...ฟ้าเดียวกัน
1 ต.ค. 46
No comments:
Post a Comment